Φοιτητική κατοικία 2026: τι δείχνει έρευνα για την πορεία των ενοικίων – Ο ρόλος των νέων ιδιωτικών φοιτητικών εστιών

Νέα εντυπωσιακή άνοδο στα ενοίκια των φοιτητικών διαμερισμάτων καταγράφει το «Παρατηρητήριο Αξιών» της GEOAXIS για τον Σεπτέμβριο του 2026, με τη μελέτη να επιβεβαιώνει πως η ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στη φοιτητική στέγη συνεχίζει να διευρύνεται σε έξι βασικές φοιτητικές πόλεις της χώρας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, το ποσοστό αύξησης των ζητούμενων μισθωμάτων διαμορφώνεται μεσοσταθμικά στο 7,3% σε σχέση με πέρυσι, ενώ σε βάθος δεκαετίας η άνοδος φτάνει το εντυπωσιακό 128%.

Αθήνα στην κορυφή της κλίμακας – Στον αντίποδα η Κομοτηνή

Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε αγγελίες φοιτητικών διαμερισμάτων που δημοσιεύθηκαν κατά το διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου 2026, επιβεβαιώνει ότι η Αθήνα παραμένει η πόλη με τις υψηλότερες τιμές ενοικίασης τυπικών, παλαιών φοιτητικών διαμερισμάτων, φτάνοντας τα 12,8 ευρώ/τ.μ. τον μήνα, με ετήσια αύξηση 5,9% και δεκαετή αύξηση που αγγίζει το 164%.

Ακολουθούν η Πάτρα με 11,3 ευρώ/τ.μ. (+8,1% σε ετήσια βάση, +148% σε δεκαετία) και η Θεσσαλονίκη με 10,9 ευρώ/τ.μ. (+8,1%, +127%).

Στο κάτω άκρο της κλίμακας βρίσκεται η Κομοτηνή, με τιμές στα 9,1 ευρώ/τ.μ. και τη χαμηλότερη δεκαετή αύξηση μεταξύ των έξι πόλεων (+84%), ενώ ενδιάμεσα κατατάσσονται το Ηράκλειο (10,2 ευρώ/τ.μ., +119% σε δεκαετία) και ο Βόλος (9,7 ευρώ/τ.μ., +126%).

Χαρακτηριστικό είναι πως, σε αντίθεση με τη σχετική σταθερότητα της περιόδου 2017-2020, η άνοδος επιταχύνθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια σε όλες τις πόλεις του δείγματος.

Λιγότερα διαθέσιμα διαμερίσματα, περισσότερες βραχυχρόνιες μισθώσεις

Η μελέτη της GEOAXIS αποδίδει τη διεύρυνση του χάσματος προσφοράς-ζήτησης σε δύο βασικούς παράγοντες: στην απουσία νέων κατασκευών προσιτού επιπέδου ενοικίασης και στο φαινόμενο των βραχυχρόνιων μισθώσεων, το οποίο «αφαιρεί» σταδιακά ακίνητα από τη μακροχρόνια φοιτητική αγορά. Σαφώς λιγότερα φοιτητικά διαμερίσματα βρίσκονται σήμερα διαθέσιμα σε σχέση με το 2017, καθώς σημαντικό ποσοστό ακινήτων έχει περάσει οριστικά σε καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης ή έχει πωληθεί στο πλαίσιο του προγράμματος Golden Visa.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περιοχή του Ζωγράφου, όπου τα εγγεγραμμένα ακίνητα σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης αυξήθηκαν κατά 44% σε σχέση με πέρυσι (από 138 σε 199 ακίνητα) και κατά 69% σε σχέση με το 2024. Η μελέτη σημειώνει πάντως πως η λήξη της θερινής περιόδου ενδέχεται να φέρει μικρή αποκλιμάκωση στα ενοίκια, καθώς ορισμένα διαμερίσματα επιστρέφουν σε καθεστώς μακροχρόνιας μίσθωσης.

Παράλληλα, καταγράφονται και άλλες τάσεις στην αγορά: όλο και περισσότεροι ιδιοκτήτες προχωρούν σε περιορισμένη επίπλωση για ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των φοιτητών που επιλέγουν συγκατοίκηση για επιμερισμό των εξόδων — κάτι που μειώνει σταδιακά το ρίσκο διάθεσης των μεγαλύτερων διαμερισμάτων.

Η GEOAXIS επισημαίνει επίσης ότι, καθώς οι φοιτητές επιλέγουν όλο και περισσότερο σπουδές με κριτήριο την έδρα του πανεπιστημίου, αναμένεται στο μέλλον η ζήτηση να συγκεντρωθεί κοντά στα μεγάλα πανεπιστημιακά κέντρα, εις βάρος της επαρχίας.

Ιδιωτικές φοιτητικές εστίες: Η ανερχόμενη τάση

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης αφορά την ταχεία ανάπτυξη μιας νέας αγοράς γύρω από τις ιδιωτικές φοιτητικές εστίες τύπου «all inclusive». Πρόκειται για κατοικίες πλήρως ανακαινισμένες και επιπλωμένες, όπου στο ενοίκιο περιλαμβάνονται όλες οι υπηρεσίες και οι λογαριασμοί (καθαρισμός, φύλαξη, ρεύμα, νερό, θέρμανση, internet, κοινόχρηστοι χώροι), με έμφαση στην ασφάλεια των ενοίκων μέσω συστημάτων εισόδου με κάρτα και καμερών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της GEOAXIS, το κόστος ενοικίασης σε αυτές τις εστίες είναι κατά 30% έως 50% υψηλότερο σε σχέση με τα τυπικά φοιτητικά διαμερίσματα, ανάλογα με την πόλη, ενώ η μισθωμένη επιφάνεια είναι κατά περίπου 30% μικρότερη.

Ιδιωτικές φοιτητικές εστίες: Η ανερχόμενη τάση

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης αφορά την ταχεία ανάπτυξη μιας νέας αγοράς γύρω από τις ιδιωτικές φοιτητικές εστίες τύπου «all inclusive». Πρόκειται για κατοικίες πλήρως ανακαινισμένες και επιπλωμένες, όπου στο ενοίκιο περιλαμβάνονται όλες οι υπηρεσίες και οι λογαριασμοί (καθαρισμός, φύλαξη, ρεύμα, νερό, θέρμανση, internet, κοινόχρηστοι χώροι), με έμφαση στην ασφάλεια των ενοίκων μέσω συστημάτων εισόδου με κάρτα και καμερών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της GEOAXIS, το κόστος ενοικίασης σε αυτές τις εστίες είναι κατά 30% έως 50% υψηλότερο σε σχέση με τα τυπικά φοιτητικά διαμερίσματα, ανάλογα με την πόλη, ενώ η μισθωμένη επιφάνεια είναι κατά περίπου 30% μικρότερη.

Το μεγάλο έλλειμμα κλινών και ο ρόλος των ΣΔΙΤ

Η GEOAXIS υπογραμμίζει το βαθύτερο διαρθρωτικό πρόβλημα της φοιτητικής στέγης στην Ελλάδα: σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στρατηγικής Φοιτητικής Στέγασης (2026-2035) του Υπουργείου Παιδείας, οι δημόσιες φοιτητικές εστίες διαθέτουν σήμερα περίπου 9.200 λειτουργικές κλίνες, καλύπτοντας μόλις το 4,6% των περίπου 200.000 φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους — ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ 15% και 18%.

Για την αντιμετώπιση του ελλείμματος έχουν δρομολογηθεί έργα Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) σε πανεπιστήμια όπως το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (1.100 κλίνες), το Πανεπιστήμιο Κρήτης (4.846 κλίνες), το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (700 κλίνες), το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (763 κλίνες) και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (450 κλίνες), ενώ το Πάντειο Πανεπιστήμιο βρίσκεται ήδη σε στάδιο ριζικής ανακατασκευής με στόχο τη λειτουργία 170 νέων κλινών από το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028. Αν ολοκληρωθούν όλα τα προγραμματισμένα έργα, εκτιμάται ότι θα μπορέσουν να φιλοξενήσουν συνολικά 8.609 φοιτητές, με στόχο του Υπουργείου Παιδείας τη δημιουργία 10.000 νέων κλινών μέσα στην επόμενη πενταετία.

Η πρόβλεψη της GEOAXIS για τη συνέχεια είναι σαφής: η ανοδική πορεία των μισθωτικών αξιών, τόσο στα τυπικά όσο και στα ιδιωτικά φοιτητικά διαμερίσματα, θεωρείται δεδομένη λόγω της περιορισμένης προσφοράς σε σχέση με τη ζήτηση. Η τάση αυτή αναμένεται μάλιστα να ενισχυθεί περαιτέρω, καθώς η δυσκολότερη ένταξη της νέας γενιάς στην αγορά εργασίας — απόρροια, μεταξύ άλλων, της αντικατάστασης θέσεων εισαγωγικού επιπέδου από την τεχνητή νοημοσύνη — αναμένεται να οδηγήσει περισσότερους νέους σε παρατεταμένη παραμονή στον χώρο της φοιτητικής στέγης.