Connect with us

Editorial

Υποδομές: Ποια είναι η συνεισφορά της Ευρώπης στην Ελλάδα;

Νίκος Καραγιάννης

Δημοσιεύθηκε

στις

Με τις πολιτικές εξελίξεις να είναι καταιγιστικές αναρωτιόμουν τι θα μπορούσα να γράψω σήμερα σχετικά με το θέμα που ασχολείται η ιστοσελίδα μας, δηλαδή τις υποδομές. Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σε αυτό το κλίμα, αισθάνομαι ότι το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι μία αναφορά στο τι είναι Ευρώπη και το τι έχει κάνει αυτή η Ευρώπη στην Ελλάδα μας μέσα από τις δικές μου μνήμες.

Στα πρώτα παιδικά μου χρόνια, στο Δήμο που μεγάλωσα πήγαινα Δημοτικό σε ένα κτίριο τριώροφο κτίριο, παμπάλαιο,  με αίθουσες κουτιά, χωρίς μόνωση, χωρίς σωστές δομές, φυσικά σε διπλή βάρδια   και μάλιστα φιλοξενούσε στο ισόγειο και ένα κατάστημα.

Λίγα χρόνια αργότερα αυτό το “σχολικό” κτίριο σταμάτησε να λειτουργεί καθώς είχε χτιστεί στην περιοχή ένα άλλο σχολείο, με χρήματα από το Α`ΚΠΣ, το πρώτο Κοινοτικό Πρόγραμμα Στήριξης, δηλαδή με χρήματα από την Ευρώπη.  Μέχρι και σήμερα στην Ελλάδα κατασκευάζονται σχολεία με χρήματα από την Ευρώπη και όσα δεν μπορούν να κατασκευαστούν είναι γιατί δεν φτάνουν ακόμα περισσότερα χρήματα.

Την ίδια περίπου περίοδο, θυμάμαι την αδελφή μου με το σύζυγο της να πηγαίνουν τακτικά στον τόπο καταγωγή του, σε ένα χωριό έξω από τη Λαμία. Τότε λοιπόν χρειάζονταν περίπου 5 ώρες για να φτάσουν στον προορισμό τους και μάλιστα σε ένα δρόμο αρκετά επικίνδυνο.

Λίγα χρόνια αργότερα η χρονοαπόσταση μειώθηκε στις 2 ώρες καθώς τμήμα-τμήμα η παλιά εθνική είχε αντικατασταθεί με νέο ασφαλή κλειστό αυτοκινητόδρομο. Αυτό έγινε σε μία χρονική περίοδο 12 ετών  και χρήση από 3 ΚΠΣ, δηλαδή Κοινοτικά Προγράμματα Στήριξης, δηλαδή χρήματα από την Ευρώπη.

Στα ίδια χρόνια, πάει κάποιος στην Τρίπολη έπρεπε να κάνει το σταυρό του και να ξεκινήσει ένα Γολγοθά 5  ωρών ενώ η Καλαμάτα ήταν ταξίδι τουλάχιστον 8 ωρών. Χάρη στα χρήματα των Κοινοτικών Προγραμμάτων Στήριξης σήμερα η Τρίπολη διανύεται σε 1,5 ώρα και η Καλαμάτα σε 2 ώρες. Την ίδια επανάσταση στις οδικές μεταφορές έφερε η Εγνατία όπου η απόσταση Θεσσαλονίκη-Κοζάνη από 3,5 ώρες έπεσε σε 1,5, το Θεσσαλονίκη-Γιάννενα σε 3 ώρες κλπ.  λόγω των Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Με Ευρωπαϊκό χρήμα λοιπόν και αυτά.

Λίγα χρόνια αργότερα, στα πρώτα νεανικά μου χρόνια άρχισα τη γνωριμία μου με το κέντρο της Αθήνας, όμως επειδή έμενα στα νότια προάστια, χρησιμοποιούσα λεωφορεία, βλέπετε δεν είχαμε “Μετρό”. Κατά τη διάρκεια της γνωριμίας μου με την πόλη και τις συνοικίες της, χρησιμοποίησα μία γραμμή τρένου, τον «ηλεκτρικό». Με αποβάθρες βρώμικες και απεριποίητες, χωρίς υπηρεσίες, με γραμμές θορυβώδεις και τρένα λίγο περίεργα μία μόνο γραμμή από τον Πειραιά μέχρι την Κηφισιά. Ήταν κάτι σαν τρένο πόλης.

Μετά, το 2000 ήρθαν στη ζωή μας, εδώ στην Αθήνα, 2 γραμμές Μετρό, που μαζί με τον «ηλεκτρικό» που εκσυγχρονίστηκε, έγιναν μέρος της καθημερινότητας μας. Αυτές οι γραμμές συνεχίζουν να μεγαλώνουν ακόμα και σήμερα. Για να γίνουν χρησιμοποιήσαμε το Β`, το Γ ΚΠΣ και το ΕΣΠΑ, ενώ πρόκειται να κάνουμε χρήση και του νέου ΕΣΠΑ, του ΣΕΣ 2014-2020. Οι γραμμές αυτές εξυπηρετούν εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες καθημερινά χάρη στα δισεκατομμύρια Ευρωπαϊκών χρημάτων που ήρθαν στη χώρα.

Σε πιο μεγάλη ηλικία, το 1997 έκανα το πρώτο μου ταξίδι στην Ευρώπη, πηγαίνοντας στο Λονδίνο. Χρησιμοποίησα το αεροδρόμιο του Ελληνικού ένα αεροδρόμιο που θύμισε κτίριο σοβιετικού τύπου. Όταν έφτασα στο Hithraw έμεινα άφωνος από την εικόνα που αντίκρυσα και την άβυσσο μεταξύ των 2 αεροδρομίων.

Όταν επέστρεψα έβρεχε, εκείνο το παλιό άβολο αεροδρόμιο με έκανε να ντρέπομαι γιατί τα ταβάνια του έσταζαν και οι ξένοι επισκέπτες του κοίταζαν έκπληκτοι. Το 2001 άνοιξε ένα νέο αεροδρόμιο στην Αθήνα, το Ελ.Βενιζέλος και ένας αυτοκινητόδρομος, η Αττική Οδός, εν μέρει με Ευρωπαϊκά χρήματα αλλαζόντας για πάντα τις μετακινήσεις και τα ταξίδια μας, έχοντας δύο στολίδια στην Αττική.

Στη λίστα της μικρής μου «αυτοβιογραφίας» θα μπορούσα να προσθέσω πολλά ακόμα παραδείγματα για το πώς τα Ευρωπαϊκά χρήματα δημιούργησαν δομές στην Ελλάδα όπως νοσοκομεία (πόσα υπήρχαν άραγε πριν το 1990 και πόσα σήμερα ανά την επικράτεια;), πανεπιστήμια, δικαστικά  και αστυνομικά μέγαρα, μικροί και μεγάλοι δρόμοι στις πόλεις και στην επαρχία, αποχετεύσεις, αρδευτικά έργα, φράγματα, μουσεία, πλατείες. ΟΛΑ με Ευρωπαϊκά χρήματα. Σε ποιο τομέα δεν θα βρούμε Ευρωπαϊκό χρήμα, στη γεωργία; στην κτηνοτροφία, στις υπηρεσίες;

Το ποια ήταν η Ελλάδα μας το 1975 και το ποια είναι σήμερα 40 χρόνια μετά μπορεί κάποιος παρατηρητής μεγάλος σε ηλικία να μας το μεταφέρει. Εμείς ίσως δεν το καταλαβαίνουμε τρέχοντας στην καθημερινότητα μας. Είναι μία μεταμορφωμένη χώρα η οποία μέλος σε ένα συνεταιρισμό χώρων έχει λάβει ευεργετικές για την οικονομία και το λαό μας ενέσεις με χρήματα που ρέουν συνέχεια βελτιώνοντας την εικόνα της χώρας μας.

Ας δούμε λίγο με τα μάτια της ιστορίας αυτή τη χώρα πριν το 1980. Πως ήταν; Είχε υποδομές; Κοινωνικές υποδομές: σχολεία, νοσοκομεία κλπ, είχε ευπρεπή και ικανά λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους; Νομίζω πως περίπου θα ήταν όπως είναι σήμερα η Βουλγαρία ή η Αλβανία ή άλλες χώρες των Βαλκανίων.

Γιατί μέχρι το 1980 δεν είχαμε πουθενά αυτοκινητόδρομους, γιατί είχαμε ένα απαρχαιωμένο σιδηρόδρομο γιατί είχαμε ένα ξεχαρβαλωμένο μέσο σταθερής τροχιάς και όχι Μετρό στην Αθήνα, γιατί δεν είχαμε αποχετεύσεις και δρόμους; Στην περιοχή που έμενα μικρός, 5χλμ από το κέντρο της Αθήνας είχαμε χωματόδρομους.

Η απάντηση είναι: γιατί δεν είχαμε χρήματα προφανώς να γίνουν όλα αυτά. Η συνεισφορά της Ευρώπης στην Ελλάδα όπως και η συνεισφορά της Ελλάδας στην Ευρώπη είναι αδιαμφισβήτητη. Εν πολλοίς αυτά που θεωρούμε σήμερα δεδομένα κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά είναι γιατί είμαστε γερά δεμένοι στο άρμα της Ευρώπης.

Εσείς οι πιο μεγάλοι από εμένα σίγουρα θυμάστε πως ήμασταν και πως είμαστε τώρα σε επίπεδο υποδομών. Εσείς οι μικρότεροι, έχετε βρει αυτές τις υποδομές, τις χρησιμοποιείτε, τις θεωρείτε δεδομένες και καλά κάνετε. Γιατί αυτό που κάθε μέρα θεωρείτε δεδομένο, το σχολείο, το νοσοκομείο, ο δρόμος, το μετρό κ.α είναι η συνεισφορά της Ευρώπης σε αυτή τη χώρα.

Αν θέλουμε να δούμε και το μέλλον τι βλέπουμε; Με Ευρωπαϊκά χρήματα περιμένουμε να ολοκληρωθούν σχολεία, νοσοκομεία, αποχετεύσεις, αυτοκινητόδρομοι, να ολοκληρωθεί ο εκσυγχρονισμός στο σιδηρόδρομο, να γίνουν εκατοντάδες έργα σε όλη την χώρα. Γιατί χωρίς αυτά πολύ απλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε μόνοι μας. ΔΕΝ έχουμε τα χρήματα.

Αυτό το κεκτημένο είναι λοιπόν πλέον στα χέρια μας και ο καθένας από εμάς μπορεί να αποφασίσει τι Ελλάδα θέλει για το μέλλον πλέον το δικό του. Εγώ προσωπικά είμαι πολύ περήφανος που μέσα στα χρόνια αυτά μεγάλωσα, είδα τη χώρα μου να αλλάζει, να παλεύει να γίνει μεγάλη, έγινα κομμάτι της ιστορίας της και θα ήθελα αυτή η υπερηφάνεια να συνεχίζει να υπάρχει στο μυαλό και την ψυχή μου.


Καλή Εβδομάδα σε όλους μας, καλή μας τύχη
29.6.2015

Νίκος Καραγιάννης
n.karagiannis@ypodomes.com

image_pdfimage_print
Advertisement

Facebook

Ετικέτες



Error, no Ad ID set! Check your syntax!

δημοφιλη θεματα