Connect with us

Επικαιρότητα

Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ: Δύσκολοι καιροί για εργοταξιάρχες..

Avatar

Δημοσιεύθηκε

στις

Οι οδικοί άξονες με παραχώρηση αρχίζουν να παρουσιάζουν και αυτοί προβλήματα. Στο χορό των δυσκολιών μπήκε και η Ολυμπία Οδός με απολύσεις με φήμες για απουσία χρηματοδότησης και γενικά ένα κλίμα που δεν προδιαθέτει θετικά.

Οι κατασκευαστικές εταιρείες περνούν μια πολύ δύσκολη περίοδο καθώς τα οικονομικά τους εξαρτώνται από δύο σημαντικούς παράγοντες. Ο ένας είναι η παραγωγή έργων που σήμερα είναι σχεδόν μηδενική και η χρηματοδότηση των έργων υπό κατασκευή από τις τράπεζες. Και αυτό το κομμάτι είναι προβληματικό με τις τράπεζες πλέον να ενδιαφέρονται για τη δική τους επιβίωση και να κλείνουν τις κάνουλες δημιουργώντας μια γενική ασφυξία στον επαγγελματικό κόσμο.

Τι θα απογίνει; Κανείς δεν ξέρει αλλά πολύ πιθανό είναι η κατασκευάστρια εταιρεία να επιδιώξει την άμεση συμμετοχή του Δημοσίου που σήμερα λέγεται ότι δεν είναι όπως πρέπει. Αυτό σημαίνει διαπραγματεύσεις, κόντρα, αργοί ρυθμοί στις εργασίες και όλα τα υπόλοιπα που θα κάνουν το Υπουργείο να κινητοποιηθεί.

Για τον απλό κόσμο αυτό δεν λέει τίποτε, για τους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά και την επαγγελματική τους αποκατάσταση δεν λέει τίποτε και είμαστε θεατές σε ένα έργο το οποίο τίνει να γίνει μια καθημερινότητα.

Το ίδιο σκηνικό σχεδόν υπάρχει στο Μετρό Θεσσαλονίκης με απολύσεις ε ργαζομένων, αργή πρόοδο και όλα τα στοιχεία που δείχνουν ότι η επόμενη τριετία στα έργα στην Ελλάδα θα γίνουν ένας μικρός εφιάλτης για την καθημερινότητα μας εφόσον επηρεαζόμαστε από την κατασκευή τους.

Τι να πει κανείς στους καταστηματάρχες πάνω στον άξονα του Μετρό στη Θεσσαλονίκη που βρέθηκαν με οικονομικό στραγγαλισμό. Οι εργασίες σε όλα σχεδόν τα έργα είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο και με τη δεδομένη κατάσταση δεν φαίνεται ότι κάτι θα αλλάξει δραματικά.

Είναι πολύ σημαντικό να γίνει προσπάθεια αυτές οι μικρές «εστίες» ανάπτυξης με αυτά τα έργα να κρατηθούν ζωντανές και είναι αιμοδότες της παραπαίουσας Ελληνικής κατασκευαστικής κοινότητας που κοιτά με απορία να παγώνουν το ένα μετά το άλλο όλα τα περιθώρια ανάπτυξης.

Το «δεύτερο ημίχρονο» όπως χαρακτηρίστηκε το 2011 από τον πρωθυπουργό της χώρας κο Παπανδρέου δεν αφήνει πολλά περιθώρια για κατασκευαστική Ανάσταση. Θα είναι μια χρονιά αντίστοιχη με το 2010 (πολλοί υποστηρίζουν ότι θα είναι και χειρότερη) με σκοπό το 2012 πλέον να αρχίσει το κλίμα να διορθώνεται και τα έργα που είναι προγραμματισμένα να παίρνουν το δρόμο της υλοποίησης. Το πόσοι θα αντέξουν για να είναι παίκτες το 2012 και να συμμετέχουν, αυτό κανείς δεν το ξέρει αλλά και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε να δούμε μεγάλες ανατροπές σε παραδοσιακές δυνάμεις της Ελληνικής Κατασκευαστικής Αγοράς.

Αυτό που είναι σημαντικό για τις τεχνικές εταιρείες και τα έργα τα όποια βγουν το επόμενο διάστημα είναι να μην συνεχίσουν την καταστροφική τακτική του αλληλοσπαραγμού. Το μόνο που θα καταφέρουν είναι το έργο να μην κατοχυρώνεται σε κανένα και να δίνονται ατέρμονες μάχες στις δικαστικές αίθουσες και όχι εργασίες σε εργοτάξια.

Ο ευγενής ανταγωνισμός πρέπει να υπάρχει αλλά αυτό που ζούμε την τελευταία πενταετία είναι η ευτυχία του δικηγόρου και όχι του εργοταξιάρχη. Πόσα έργα δεν έχουν μπλοκάρει με αυτή την τακτική; Εν τέλει ποιος βγήκε κερδισμένος από αυτό; Μάλλον κανείς..

Κείμενο από την ενότητα : Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ

image_pdfimage_print

Facebook

Ετικέτες



Error, no Ad ID set! Check your syntax!

δημοφιλη θεματα