fbpx
Connect with us

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Μανιάτης: Ελληνοτουρκικά και υδρογονάνθρακες – Προκλήσεις, προοπτικές

ypodomes team

Δημοσιεύθηκε

στις

Καθηγητής Γιάννης Μανιάτης

Άρθρο για την ιστοσελίδα liberal.gr έγραψε ο καθ. Γιάννης Μανιάτης, πάνω στους υδρογονάνθρακες και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αναλυτικά:

Η Τουρκία, προωθώντας την παράνομη ΑΟΖ με Λιβύη, είναι βέβαιο ότι θα προχωρήσει και σε επόμενα βήματα, όπως αυτά έχουν ήδη προαναγγελθεί από τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη εθνική στιγμή που απαιτεί διαμόρφωση αρραγούς εσωτερικού μετώπου, υλοποίηση της κατάλληλης εθνικής στρατηγικής με αποφασιστική στάση σε σχέση με τις τουρκικές προκλήσεις, ενώ πρέπει να αναβαθμιστεί και η στρατηγική σχέση μας με το Ισραήλ.

Α. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Α.1. Η Τουρκία έχει επενδύσει πάνω από 1,2 δις δολάρια, σε αγορές πλωτών γεωτρύπανων και συνοδευτικών πλοίων. Η επένδυση αυτή δεν έγινε για πολιτικούς ή συμβολικούς λόγους, αλλά αντίθετα, για να έχει πραγματική ανεξαρτησία από τις διεθνείς εταιρείες ερευνών, σε περίπτωση επιβολής κυρώσεων, λόγω παράνομων ενεργειών της.

Πράγματι, τα Fatih και Yavouz, όπως και τα σεισμικά Barbaros κα., εξυπηρετούν τους μεσομακροπρόθεμους στόχους της Τουρκίας να εντοπίσει κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Πολύ περισσότερο, που το ημερήσιο κόστος λειτουργίας αυτού του εξειδικευμένου στόλου, ξεπερνά τα 300.000 δολάρια, γεγονός που επιβάλει την όσο το δυνατό μεγαλύτερη ανταποδοτικότητά του. Κατά συνέπεια, αυτό που βλέπουμε τους τελευταίους μήνες, με τις γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου, δεν είναι τυχαία συμβάντα, αλλά μόνο ένα μέρος του σεναρίου που θα εξελιχθεί στο άμεσο μέλλον και όχι μόνο στην κυπριακή ΑΟΖ.

Α.2. Η Τουρκία θεωρεί ότι πλέον είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη, που μιλά ισότιμα και μπορεί να αγνοεί τόσο τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, όσο και την Ε.Ε., ακόμη και τη Ρωσία, με την οποία οι σχέσεις της έχουν αναβαθμιστεί σε εξαιρετικό επίπεδο, διευρύνοντας την απόστασή της από τη Δύση και ασφαλώς αφήνοντάς την ψυχρά αδιάφορη για την (ανύπαρκτη) προοπτική προώθησης των σχέσεων της με τους ευρωπαίους. Αυτό σημαίνει ότι οι όποιες σε βάρος της κυρώσεις πρέπει να έχουν στόχευση, ώστε να είναι αποτελεσματικές και όχι «η μπάλα στην εξέδρα».

Α.3. Η Τουρκία κατά την πάγια τακτική της, πάντα προειδοποιεί για τις μελλοντικές κινήσεις της, προκειμένου να «ψαρέψει» αντιδράσεις της απέναντι πλευράς και ανάλογα με το βαθμό αντίδρασης, να συνεχίσει, ή να αναπροσαρμόσει τη δράση της. Αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό από την ελληνική πλευρά, η οποία διαχρονικά θεωρεί ότι η Τουρκία απλά απειλεί χωρίς να υλοποιεί, γεγονός που έχει οδηγήσει μετά τη μεταπολίτευση σε αρνητικές εξελίξεις.

Είχε προειδοποιήσει στη Γ.Σ του ΟΗΕ για την εισβολή στη ΒΑ Συρία και την πραγματοποίησε, αφού πρώτα πήρε το πράσινο φως από ΗΠΑ και Ρωσία.

Είχε προειδοποιήσει από το τέλος 2017 ότι δεν θα επέτρεπε τη γεώτρηση της ENI στο οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ και το Φεβρουάριο 2018 πραγματοποίησε την απειλή της, ακυρώνοντας τη γεώτρηση.

Είχε προειδοποιήσει ότι δεν αναγνωρίζει την κυπριακή δικαιοδοσία στο οικόπεδο 7, που είχε παραχωρηθεί νόμιμα σε ENI, TOTAL και πράγματι κατέβασε γεωτρύπανο στο 7, που απ ο,τι φαίνεται, λόγω ανικανότητας των Τούρκων τεχνικών, υπέστη και τεχνικές αβαρίες.

Είχε προειδοποιήσει ότι θα οριοθετήσει ΑΟΖ με την περιορισμένης ευθύνης κυβέρνηση Σάραζ της Λιβύης και πριν λίγες μέρες το πραγματοποίησε, έστω και με τις αρνητικές αντιδράσεις που εισέπραξε από παντού (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ). Τον τελευταίο χρόνο, σε όλα τα επίσημα fora, τόνιζα επίμονα την ανάγκη να αποτραπεί με κάθε τρόπο η εξέλιξη αυτή, γιατί ανεξάρτητα από οποιαδήποτε λεκτική καταδίκη από όλους, θα δημιουργούσε για τον Τ. Ερντογάν ένα θετικό γι αυτόν τετελεσμένο. Η τελευταία φορά που το είχα επισημάνει ως βέβαιο κίνδυνο, ήταν πριν δύο ακριβώς μήνες, στο διεθνές συνέδριο “Eastern Mediterranean Energy Leadership Summit”, που έγινε στο Καβούρι, με τη συμμετοχή πολλών αρμόδιων εκπροσώπων.

Α.4. Η Τουρκία δεν έχει κυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας UNCLOS, κυρίως επειδή στο άρθρο 121, παρ. 2, 3, αναφέρεται ότι έχουν ΑΟΖ όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, όπως οι χερσαίες εκτάσεις, φτάνει να μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινο μόνιμο πληθυσμό, ή οικονομική δραστηριότητα. Προφανώς, αυτό μέχρι πρόσφατα αφορούσε κυρίως το σύμπλεγμα Καστελορίζου, τώρα όμως, μετά την εμφάνιση της «Γαλάζιας Πατρίδας», φαίνεται ότι για τους Τούρκους αφορά μέχρι και την Κρήτη!!! Αυτή η έξω από κάθε λογική, αλλά και κάθε αρχή διεθνούς δικαίου αλλοπρόσαλλη και κατάφωρα παράνομη προσέγγιση, γίνεται για λόγους συγκεκριμένους. Αντίθετα, στη Μαύρη Θάλασσα, αναιρώντας τον εαυτό της, η Τουρκία έχει χαράξει ΑΟΖ, με βάση με τη Μέση Γραμμή Ίσων Αποστάσεων (όπως η Ελλάδα διεκδικεί να εφαρμοστεί), από τα τέλη του 1986, μετά από διαπραγματεύσεις με την τότε Ε.Σ.Σ.Δ.

Β. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΑΙ ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Β.1. Η Ε.Ε., εισάγει από τρίτες χώρες πάνω απο 85% του φυσικού αερίου που καταναλώνει, της τάξης των 400-500 δις κυβ μέτρων, κατανάλωση που αναμένεται να αυξηθεί ίσως και κατά 50% μέχρι το 2050. Η εξάρτηση αυτή της Ε.Ε. από εισαγωγές φυσικού αερίου, του σπουδαιότερου καύσιμου για τις οικονομίες της, είναι 39% από Ρωσία, 27% από Νορβηγία, 8% από Αλγερία, 12% από LNG εισαγόμενα απο Κατάρ, ΗΠΑ, κ.α.

Ταυτόχρονα, μέχρι το 2025, λήγουν πολλά από τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια ύψους 100 δις κυβ. μέτρων, γεγονός που δημιουργεί νέες προοπτικές αξιοποίησης των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και του LNG, στο βαθμό που το φυσικό αέριο είναι το καύσιμο μετάβασης προς μια απανθρακοποιημένη ευρωπαϊκή οικονομία, με στόχο το 2050, το 90% της ενέργειας να παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Β.2. Η Ε.Ε. πρέπει να κατανοήσει, μετά από μια αναγκαία εκτεταμένη κι επίμονη ελληνοκυπριακή διπλωματική εκστρατεία, που πρέπει να αναπτυχθεί άμεσα, ότι η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και κυρίως τα κοιτάσματα φυσικού αερίου Κύπρου κι Ελλάδας (και Ισραήλ), αποτελούν τη μοναδική νέα πηγή ενεργειακής τροφοδοσίας της και μάλιστα από δύο κράτη – μέλη, που διαμορφώνουν τα νέα όρια της ευρωπαικής ΑΟΖ, γεγονός που σημαίνει μείωση του μεγάλου κινδύνου της για ενεργειακή εξάρτηση από τρίτες χώρες, γεγονός που έχει αναγνωρισθεί σε όλα τα Συμβούλια Κορυφής ως ένας από τους κορυφαίους κινδύνους για τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Υπό ευνοϊκές προϋποθέσεις, μέσω Κύπρου κι Ελλάδας, η Ε.Ε. μπορεί να τροφοδοτείται τα επόμενα χρόνια με το 8-10% του συνόλου του φυσικού αερίου που καταναλώνει, ποσοστό αναλογικά τεράστιο και πρωτόγνωρο για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.

Β.3. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν είναι διατεθειμένη να συγκρουσθεί με την Τουρκία για λογαριασμό μας, εκτός αν υπάρξουν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντά της. Το ΝΑΤΟ, παρά τις πιέσεις που ασκούνται από την ελληνική πλευρά, εκτιμώ ότι δεν πρόκειται να αποστεί του μόνιμου ρόλου του Πόντιου Πιλάτου, ενώ ο πρόεδρος Ντ. Τραμπ δηλώνει θαυμαστής του Τ. Ερντογάν, παρά τις αντιδράσεις του State Department και του Ελληνο-Αμερικανικού lobby.

Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Την περίοδο 2011-2014, η Ελλάδα δρομολόγησε με ταχύτητα όλες τις διαδικασίες για γεωστρατηγική αναβάθμισή της σε νέο, σημαντικό ενεργειακό κόμβο, σπουδαίο για όλη την Ευρώπη.

Το 2011, με το Ν. 4001/2011 και πιο συγκεκριμένα με το άρθρο 156, για πρώτη φορά, νομοθετήσαμε την πρόβλεψη του δικαίου της θάλασσας UNCLOS, ότι όλα τα νησιά (περιλαμβανομένου προφανώς του συμπλέγματος Καστελορίζου, της Γαύδου και των Οθωνών), ανεξαρτήτως μεγέθους, έχουν ΑΟΖ, που ορίζεται όπως και για τις χερσαίες περιοχές. Πρόκειται για μια πρόβλεψη, η οποία έκτοτε διαρκώς χρησιμοποιείται από το ελληνικό ΥΠΕΞ, στις ρηματικές διακοινώσεις μας στον ΟΗΕ, όταν η Τουρκία παραβιάζει τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η αξιοποίηση των εθνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, που ξεκίνησε το 2011, σήμερα έχει αποφέρει συμβάσεις σε 12 θαλάσσιες και χερσαίες περιοχές της χώρας. Ουσιαστικά, παρά τις τεράστιες καθυστερήσεις της τελευταίας πενταετίας, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος τομέας της εθνικής οικονομίας, αυτός της αξιοποίησης υδρογονανθράκων, με προσέλκυση επενδύσεων απο διεθνείς ενεργειακούς κολοσσούς (EXXON MOBIL, TOTAL, REPSOL, EDISON), με τη συμμετοχή των δύο εξαιρετικά σημαντικών ελληνικών εταιρειών ENERGEAN κι ΕΛΠΕ, ενώ ταυτόχρονα, πάνω 10 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών στα ελληνικά ΑΕΙ, διαμορφώνουν το σύγχρονο ανθρώπινο δυναμικό που θα στελεχώσει με απόλυτη αξιοπιστία τον τομέα αυτόν.

Από την πλήρη απουσία της χώρας το 2009 στις υποδομές διαμετακόμισης φυσικού αερίου, την περίοδο 2010 – 2014, διαμορφώθηκε ένα πλήρες σύστημα αναβαθμισμένων υποδομών και νέων αγωγών, που όχι μόνο σχεδιάστηκαν, αλλά και εντάχθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν από τα Κοινά Ευρωπαϊκά Προγράμματα PCIs.

Έτσι, κερδίσαμε τη μάχη για υλοποίηση του ΤΑΡ, απέναντι στο Nabucco, τον οποίο στήριζαν τα ισχυρότερα αμερικανικά κι ευρωπαϊκά lobbies, εντάξαμε στον ευρωπαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό τον EastMed, ως μιας νέας όδευσης μεταφοράς αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο, που είναι νέα πηγή τροφοδοσίας, δρομολογήσαμε την υλοποίηση του ελληνοβουλγαρικού αγωγού IGB, ως του αρχικού τμήματος του Vertical Corridor, ενός νέου αγωγού τροφοδοσίας των ανατολικών Βαλκανίων, αναβαθμίσαμε κατά 70% την υποδομή LNG της Ρεβυθούσας, ενώ ενσωματώσαμε στον εθνικό σχεδιασμό τη μονάδα F.S.R.U. της Αλεξανδρούπολης.

Το σύνολο των υποδομών αυτών, στην πλήρη ανάπτυξή τους, μπορεί να συνεισφέρει έως 35-40 δις κυβ. μέτρα, ποσότητα που πλησιάζει το 8-10% του συνόλου της ευρωπαϊκής κατανάλωσης φυσικού αερίου. Μάλιστα, η συμμετοχή αυτή είναι από νέες πηγές τροφοδοσίας, με νέες οδεύσεις, γεγονός που παρέχει στη χώρα ένα πρωτόγνωρο, εξαιρετικά ισχυρό, διπλωματικό όπλο, αναφορικά με την προώθηση και προάσπιση όλων των εθνικών συμφερόντων.

Την ίδια περίοδο 2010-2014, αναπτύξαμε μια προωθημένη, εξαιρετικά χρήσιμη, νέα εθνική ενεργειακή (και όχι μόνο), πολιτική και διπλωματία, με τη στρατηγική συνεργασία κυρίως με το Ισραήλ και στη συνέχεια με την Αίγυπτο. Με την εφαρμογή αυτού που ονομάζω «Κοινό Ενεργειακό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου», οι συνεργασίες αυτές διαμορφώνουν ένα νέο τοπίο προώθησης των αμοιβαίων εθνικών συμφερόντων, με στόχο την ειρήνη κι ευημερία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Δ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ

Δ.1. Η Τουρκία, προωθώντας την παράνομη ΑΟΖ με Λιβύη, είναι βέβαιο ότι θα προχωρήσει και σε επόμενα βήματα, όπως αυτά έχουν ήδη προαναγγελθεί από τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας». Το χειρότερο σενάριο θα ήταν, η κρατική της εταιρεία ερευνών υδρογονανθράκων TPAO, να εξασφαλίσει τους επόμενους ελάχιστους μήνες, από την απομονωμένη Λιβυκή κυβέρνηση, συμβόλαιο ερευνών σε θαλάσσιο τεμάχιο νότια της Κρήτης, σε περιοχή που εμπεριέχεται στη δήθεν ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο, στο τι μπορεί να σημαίνει αυτό σε σχέση με τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η εξέλιξη αυτή πρέπει να αποτραπεί με κάθε τρόπο.

Δ.2. Η Ελλάδα πρέπει να καταστήσει απόλυτα σαφές στην τουρκική πλευρά, τι σημαίνει το «θα υπάρξει απάντηση». Δεν αρκεί πια η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου. Η απέναντι πλευρά πρέπει να έχει πλήρως και αρμοδίως προειδοποιηθεί για τις συνέπειες των πράξεών της. Με σαφήνεια και αποφασιστικότητα. Δεν πρέπει η όποια αντίδραση μας, να περιμένουμε να εκδηλωθεί μόνο αν και όταν θα υπάρξει η κρίση.

Όπως μας προειδοποιούν, έτσι πρέπει και να προειδοποιήσουμε. Ασφαλώς η ενημέρωση αυτή πρέπει να δοθεί με τους κατάλληλους διαύλους και στους συμμάχους μας σε ΝΑΤΟ, Ε.Ε. και Η.Π.Α. Θα ήταν χρήσιμο να διερευνηθεί η πιθανότητα, η ελληνική πλευρά να ζητήσει στο Συμβούλιο Κορυφής, την άρση της αναγνώρισης της λιβυκής κυβέρνησης του Σάραζ, που ουσιαστικά στηρίζεται οικονομικά και στρατιωτικά από την Τουρκία και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Και μόνη η ανάδειξη του θέματος αυτού, θα ήταν αρκετή για να γίνει κατανοητή η αποφασιστικότητα της δικής μας πλευράς, προς γνώση τόσο της Λιβυκής, όσο και κάποιων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που άκριτα τη στηρίζουν. Ταυτόχρονα, οι στενότερες σχέσεις με το Κοινοβούλιο της Λιβύης και το στρατηγό Χαφτάρ, πρέπει να προχωρήσουν.

Δ.3. Η στρατηγική σχέση μας με το Ισραήλ πρέπει να αναβαθμιστεί, στο φως των νέων εξελίξεων, υπερβαίνοντας μια απλή ενεργειακή και αναπτυξιακή συνεργασία, με ανάλογη αναβάθμιση και της Αιγύπτου. Για την Κύπρο δεν χρειάζεται να επεκταθώ, γιατί πάντα υπερασπιζόμουν αυτό που ονομάζω «Κοινό Ενεργειακό Δόγμα Ελλάδας – Κύπρου». Ο όρος αυτός, τα λέει όλα.

Δ.4. Στο διαγωνισμό ερευνών σε Ιόνιο και νότια της Κρήτης του 2014, γνωρίζοντας τη στρατηγική της Τουρκίας, είχαμε ορίσει στο νοτιοανατολικό άκρο της Κρήτης, τα θαλάσσια οικόπεδα 15 και 20, στα όρια της ελληνικής ΑΟΖ, σύμφωνα με τη μέση γραμμή ίσων αποστάσεων μεταξύ Κρήτης και Λιβύης. Από το 2015, ζητούσα από όλους τους υπουργούς Ενέργειας, να αναθέσουμε τα οικόπεδα αυτά σε 1-2 ενεργειακούς κολοσσούς π.χ. Αμερικανικών ή/και Γαλλικών συμφερόντων, έτσι ώστε οι εταιρείες αυτές να λειτουργήσουν υποστηρικτικά στα εθνικά κυριαρχικά μας συμφέροντα νότια της Κρήτης.

Στόχος μου ήταν, η Ελλάδα να λειτουργήσει προληπτικά – proactively στις τουρκικές ενέργειες, και όχι μόνο εκ των υστέρων και σε απάντηση προηγηθέντων τουρκικών πρωτοβουλιών, όπως γίνεται συχνά. Μετά το 2017, που ζητήθηκαν τα δυο νότιο-νοτιοδυτικά οικόπεδα από την κοινοπραξία EXXONMOBIL, TOTAL, ΕΛΠΕ, οι δημόσιες προτάσεις μου έγιναν ακόμη εντονότερες, δεδομένου ότι είχαμε ήδη εκδηλωμένο ενδιαφέρον δυο τέτοιων κολοσσών στην ευρύτερη περιοχή νότια της Κρήτης.

Δυστυχώς, ακόμα και η υπογραφή των συμβάσεων αυτών έγινε με καθυστέρηση 1.5 έτους, ενώ μέχρι σήμερα, τα ανατολικά οικόπεδα 15 και 20, όχι μόνο δεν έχουν ανατεθεί σε αναδόχους, αλλά τώρα τα διεκδικεί η Τουρκία, μέσω της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της δήθεν ΑΟΖ της με τη Λιβύη.

Δ.5. Σε περίπτωση κρίσης, κανένας ξένος δεν θα υπερασπιστεί τα σύνορά μας. Θα είμαστε μόνοι μας, έστω και αν συγκεντρώσουμε έναν τόμο λεκτικών συμπαραστάσεων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αυτό σημαίνει άμεση και απόλυτη προτεραιότητα στη με κάθε τρόπο στήριξη των Ενόπλων Δυνάμεών μας, που ευτυχώς διατηρούν εξαιρετική αποτελεσματικότητα και αποτρεπτική ισχύ, παρά τις χρηματικές περικοπές των χρόνων της κρίσης. Οι όποιες αναγκαίες επιχειρησιακές τροποποιήσεις, αναβαθμίσεις, χωροταξικές μεταβολές, πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα και χωρίς καμία δημόσια αντιπαράθεση.

Δ.6. Η εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας πρέπει πλέον να προσαρμοστεί ώστε να αντιμετωπίσει τις νέες, προκλητικές ενέργειές της. Θεωρώ ότι πρέπει να συγκληθεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, για τον προσδιορισμό της νέας εθνικής στρατηγικής. Προφανώς, μετά το πέρας του, το κοινό ανακοινωθέν πρέπει να διατυπώνει μια ενιαία, συμπαγή, αποφασιστική, ήρεμη πορεία, με ενωμένες όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του τόπου, μακριά από κάθε μικροκομματική σκοπιμότητα.

Ε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη εθνική στιγμή. Η διαμόρφωση αρραγούς εσωτερικού μετώπου, η υλοποίηση της κατάλληλης εθνικής στρατηγικής με αποφασιστική στάση σε σχέση με τις τουρκικές προκλήσεις, η συνεχής και ανοικτή επικοινωνία με την άλλη πλευρά, η έντονη διπλωματική εκστρατεία σε όλες τις συμμαχικές πρωτεύουσες, αποτελούν βασικά στοιχεία αντιμετώπισης της κρίσης.

Να γνωρίζουν όλοι ότι είμαστε ενωμένοι!

Οι καιροί ου μενετοί!

image_pdfimage_print

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Ευπραξία Μπλιούμη: Στόχος της GEOSOL μία ισχυρή πρωτοποριακή εταιρεία

Νίκος Καραγιάννης

Δημοσιεύθηκε

στις

Ευπραξία Μπλούμη

Μία πολλή ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε στον Νίκο Καραγιάννη η νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρείας Ελληνική Σωληνουργεία ΑΕΒΕ, κυρία Ευπραξία Μπλιούμη. Μίλησε για τα σχέδια της εταιρείας, τα σημαντικά έργα που έχει αναλάβει η GEOSOL SA (όπως είναι ο διακριτικός τίτλος της εταιρείας) και το όραμα της,  ενώ σχολίασε τα τεκταινόμενα στον κατασκευαστικό κλάδο της χώρας, μετά από τη δική της οπτική. Παρακάτω σας παραθέτουμε την συνέντευξη:

Νίκος Καραγιάννης: Ποια είναι σήμερα η παρουσία της Ελληνικής Σωληνουργίας στον χώρο των κατασκευών;

Ευπραξία Μπλιούμη: Η εταιρεία GEO-SOL Ελληνική Σωληνουργία Α.Ε.Β.Ε. για περισσότερα από 15 χρόνια ασχολείται δυναμικά στο χώρο κατασκευής σωλήνων γεωτρήσεων, στηθαίων ασφαλείας οδών , φωτοβολταϊκών πάρκων , μεταλλικών κτηρίων καθώς και με το γαλβάνισμα.

Η εταιρεία διαθέτει στο μηχανολογικό της εξοπλισμό μηχανήματα υψηλών προδιαγραφών .

Νίκος Καραγιάννης: Ποια είναι τα σημαντικότερα projects που έχετε συμμετάσχει;

Ευπραξία Μπλιούμη: Για το 2019 θα αναφερθώ σε έργα που είναι ήδη σε εξέλιξη. Πρόκειται για τα έργα ανωδομής της υφιστάμενης κοιλαδογέφυρας Χαμεζίου στην Κρήτη (Α`φάση) και για τις εργασίες τοποθέτησης στηθαίων και ολοκλήρωση της κατασκευής του οδικού άξονα Αγία Βαρβάρα-Απομαρμά επίσης στην Κρήτη. Στο παρελθόν η εταιρεία μας έχει επίσης αναλάβει πολλά σημαντικά projects στο χώρο των οδικών έργων.

Νίκος Καραγιάννης: Ο κατασκευαστικός κλάδος επλήγη ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της κρίσης και το τοπίο που διαμορφώθηκε είναι τελείως διαφορετικό. Ποιες είναι οι προκλήσεις που εσείς βλέπετε ως εταιρεία;

Ευπραξία Μπλιούμη: Η οικονομική κρίση προκάλεσε βαθιές αλλαγές στα αναπτυξιακά πρότυπα όλων των επιχειρήσεων. Η εταιρεία μας ωστόσο υποστηρίζει μια πιο ριψοκίνδυνη άποψη ότι η «κρίση γεννάει ευκαιρίες και μετά από κάθε ύφεση ακολουθεί η ανάκαμψη». Συνεπώς για την εταιρίας μας η κρίση αποτέλεσε ολοκληρωτικά πρόκληση.

Νίκος Καραγιάννης: Αν μπορούσατε, τι θα αλλάζατε στο ελληνικό επιχειρηματικό γίγνεσθαι;

Ευπραξία Μπλιούμη: Το επιχειρηματικό γίγνεσθαι αποτελείται από τη δημιουργική σκέψη και την καινοτομία. Ο επιχειρηματίας οφείλει να καταλάβει ότι μια καινούργια ιδέα δεν αρκεί, πρέπει να ενταχθεί στους μηχανισμούς αποδοχής και χρηματοδότησης νέων ιδεών ώστε να επιτευχθεί ο συνδυασμός στρατηγικής(διοίκησης με την καινοτομία).

Το άνοιγμα λοιπόν της επιχειρηματικότητας σε όλα τα μέλη της κοινωνίας οφείλουμε να το ενισχύσουμε με ιδιαίτερο βάρος στο νεανικό κοινό.

Νίκος Καραγιάννης: Θα ήθελα με δύο λόγια να μου περιγράψετε τους στόχους και το όραμα της Ελληνικής Σωληνουργίας

Ευπραξία Μπλιούμη: Κάθε επιχείρηση πρέπει να πορεύεται με βάση το όραμά της. Χωρίς όραμα, η επιχείρηση μοιάζει με ‘πλοίο χωρίς πυξίδα’.

Στόχος της GEOSOL SA είναι να διατηρήσει και να ισχυροποιήσει τη θέση της στην εγχώρια αγορά, ως μία ανταγωνιστική και πρωτοποριακή εταιρεία, επιτυγχάνοντας τη πλήρη και δίχως συμβιβασμούς ικανοποίηση των πελατών της. Με διορατικότητα, σωστή κρίση στις επιχειρηματικές προκλήσεις της εποχής, πέραν της παραδοσιακής κατασκευαστικής δραστηριότητας έχει ήδη δρομολογήσει διαδικασίες ανανέωσης και αναδιάρθρωσης που θα επιτρέψουν να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητα της.

Παράλληλα, επενδύει σε ανθρώπινο δυναμικό, αναβαθμίζει τη λειτουργική της υποδομή και εργάζεται δυναμικά με συνεχή παρουσία σε διαγωνισμούς έργων, εφαρμογές ποιοτικών ελέγχων των εκτελούμενων εργασιών, τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων και ανανέωση του πάγιου εξοπλισμού με εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας.

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Καραμανλής: Σε 3 μήνες ο διαγωνισμός για τα αστικά λεωφορεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

ypodomes team

Δημοσιεύθηκε

στις

από

Ο Υπουργός Υποδομών Κώστας Καραμανλής στον Economist

Συνέντευξη παραχώρησε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κώστας Καραμανλής στη δημοσιογράφο Φαίη Μαυραγάνη και στην εκπομπή «Τώρα ό,τι Συμβαίνει» του τηλεοπτικού σταθμού «OPEN TV». Ο κος Καραμανλής τοποθετήθηκε σε ζητήματα που άπτονται του χαρτοφυλακίου του ΥΠΟΜΕ, αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, στο έργο κατασκευής του οδικού άξονα Πατρών-Πύργου αλλά και στην αυστηροποίηση του ΚΟΚ.

Διαβάστε παρακάτω σχετικά σημεία της συνέντευξής του:

Για το Μετρό

«…Ήδη όταν αναλάβαμε η απόσταση όταν άνοιγε η μπάρα ήταν γύρω στα 7 με 8 δευτερόλεπτα. Αυτό έχει μειωθεί. Θα κάνουμε αυτό που γίνεται παντού, θα γίνεται πολύ πιο αυστηρός έλεγχος. Θα ανοίξουν τα κλειστά εκδοτήρια για να εξυπηρετήσουν το επιβατικό κοινό, αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό έχει ξεκινήσει και γίνεται. Επίσης έχουμε και το φαινόμενο να πηγαίνει κόσμος στους κεντρικούς σταθμούς του Μετρό και να μην υπάρχουν εκδοτήρια. Μέσα σε δυο μήνες θα πάρουμε άλλα 100 με 120 μηχανήματα για να καλύψουμε τα κενά που υπάρχουν».

Για τον Αυτοκινητόδρομο Πατρών-Πύργου

«…Δυστυχώς η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν άφησε καμία ωριμότητα έργων για τα επόμενα χρόνια. Επομένως, πρέπει γρήγορα να κινηθούμε έτσι ώστε να ξεμπλοκάρουν πολύ μεγάλα έργα, όπως το Πατρών – Πύργου. Ο δρόμος ήταν έτοιμος να δοθεί και να αρχίσει το 2015, το σπάσαμε σε οκτώ κομμάτια, το δώσαμε σε έναν εργολάβο ο οποίος χρεοκόπησε και αυτή τη στιγμή όποιος ισχυριστεί ότι το έργο αυτό μπορεί να γίνει σπασμένο, λέει ψέματα στους ανθρώπους της Πάτρας και στους ανθρώπους της Ηλείας.

Είμαστε σε επαφή και πολύ σύντομα θα έχουμε συμφωνία με τους παραχωρησιούχους. Εμείς έχουμε προτείνει αυτό το οποίο είναι το λογικό: Να πάει ο δρόμος πίσω στην παραχώρηση, να πάρουμε το πράσινο φως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έτσι ώστε το έργο να είναι έτοιμο πριν το ’23. Εάν πάμε τώρα έτσι όπως πάμε, το έργο δεν θα γίνει ποτέ».

Για την ανανέωση του στόλου των λεωφορείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

«…Είναι γερασμένος ο στόλος των λεωφορείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ξεπερνάμε τα 15 με 16 χρόνια μέσος όρος. Πρέπει να κάνουμε ένα διεθνή διαγωνισμό και σε τρεις μήνες αυτός ο διαγωνισμός θα είναι έτοιμος.

Σας θυμίζω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση τον έκανε στο γόνατο και αυτός ο διαγωνισμός κατέπεσε στην Ανεξάρτητη Αρχή. Καινούργια λεωφορεία, ηλεκτροκίνητα, υβριδικά CNG, θα έχουμε μέσα στο επόμενο 18μηνο. Στην Αθήνα έχουμε τώρα κάτω από 1.000 λεωφορεία αυτή τη στιγμή, ενώ, στη Θεσσαλονίκη η κατάσταση είναι χειρότερη και τα λεωφορεία δεν ξεπερνάνε τα 300.

Στη Θεσσαλονίκη αυτή τη στιγμή υπογράψαμε σύμβαση με τα ΚΤΕΛ, θα μπουν μέχρι τον Φεβρουάριο 120 λεωφορεία καινούργια για να συνδράμουν και μέχρι το καλοκαίρι άλλα 100. Στην Αθήνα, έχουμε ψηφίσει τροπολογία η οποία πλέον επιτρέπει το leasing έτσι ώστε, μέχρι να πάρουμε τα καινούργια λεωφορεία, ο ΟΑΣΑ να έχει τη δυνατότητα να κάνει leasing.

Αλλά εγώ δεν θέλω να κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου και έχω να σας πω ότι αυτή η κατάσταση θα πάρει αρκετό καιρό και τεράστια προσπάθεια να διορθωθεί. Αλλάζουμε τις Διοικήσεις στον ΟΣΥ και στη ΣΤΑΣΥ με τη σύμφωνη γνώμη του Υπερταμείου.

Η καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι υπεύθυνη για τις Διοικήσεις επί της ουσίας και για την επιλογή βάσει του νόμου που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το Υπερταμείο. Εμείς έχουμε την πολιτική ευθύνη, επομένως μέσα στο 2020 θα δούμε μια σταδιακή σε πρώτη φάση βελτίωση.

…Έχουμε απόσυρση λεωφορείων τα επόμενα τρία χρόνια που ξεπερνά τα 800. Θα έρθουν τουλάχιστον 700 με 800 λεωφορεία εκ των οποίων το 1/3 θα πρέπει να είναι ηλεκτροκίνητα, διότι πρέπει να είμαστε συνεπείς με τα καινούργια δεδομένα. Έχουμε βρει χρηματοδοτικά εργαλεία θα έρχονται και σταδιακά. Θα εξομαλυνθεί η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη μέσα στο επόμενο εξάμηνο. Στην Αθήνα μπορούμε αυτή τη στιγμή να κάνουμε μερικά πολύ απλά πράγματα τα οποία θα βελτιώσουν λίγο την κατάσταση.

Όταν πέντε χρόνια διέλυσαν τις αστικές συγκοινωνίες, δε μπορούμε εμείς με ένα μαγικό ραβδάκι να τα αλλάξουμε. Εμείς έχουμε ένα συγκεκριμένο πλάνο, το παρουσιάζουμε και ζητάμε να καταλάβει ο κόσμος ότι ήδη σιγά – σιγά γίνονται κινήσεις για να εξορθολογιστούν τα πράγματα, διότι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς άπτονται στην καθημερινότητα του πολίτη και όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό».

Για τα νέα διπλώματα οδήγησης

«…Είμαστε σε μια διαδικασία μέσα στο επόμενο τρίμηνο με τον αρμόδιο Υφυπουργό να παρουσιάσουμε ένα καινούργιο νομοθετικό πλαίσιο για τα νέα διπλώματα, διότι όταν αναλάβαμε είχαμε το φαινόμενο 100.000 άνθρωποι συμπολίτες μας να περιμένουν για διπλώματα. Το ξεμπλοκάραμε αυτό και η κατάσταση έχει εξομαλυνθεί.

Σήμερα είμαστε σε μια διαδικασία να μπούμε στην εποχή της ψηφιοποίησης και να μην έχουμε αυτά τα φαινόμενα της ντροπής στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και στις Διευθύνσεις Μεταφορών των Περιφερειών, όπου έρχεται ο κόσμος και περιμένει με τις ώρες για να βγάλει το δίπλωμά του. Θα εξομαλυνθεί μέσα στον επόμενο χρόνο και είμαστε σε επαφή και σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής έτσι ώστε να μην έχουμε αυτά τα φαινόμενα».

Σχετικά με τον Κ.Ο.Κ.

«…Ζούμε δυστυχώς σε μια χώρα που πολλές φορές εμείς οι πολιτικοί θεσμοθετούμε και ψηφίζουμε πολύ αυστηρούς νόμους και μετά η εκτελεστική εξουσία δεν τους εφαρμόζει. Θα προσπαθήσουμε αυτό το πράγμα να το αλλάξουμε. Και πώς θα το αλλάξουμε; Σε μερικές περιπτώσεις που πραγματικά πρέπει να βάλουμε αυστηρά πρόστιμα, θα βάζουμε πολύ αυστηρά πρόστιμα.

Δεν λέω ότι θα αυξηθούν τα πρόστιμα παντού, σε άλλες περιπτώσεις που τα πρόστιμα είναι εξωφρενικά, θα μειωθούν. Και το μεγάλο ζήτημα είναι κατά πόσο αυτά τα πρόστιμα θα εφαρμόζονται.

Σήμερα έχουμε ένα Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας ο οποίος θα έλεγα ότι έχει αρκετά θέματα και προβλήματα. Εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι εμείς μπορούμε άμεσα να αναδιοργανώσουμε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Αυτό πρέπει να γίνει με έναν ευρύτερο διάλογο με τους αρμόδιους φορείς, διότι το βασικό κίνητρο που έχουμε γι’ αυτό, είναι η οδική ασφάλεια. Οι Υπουργοί δεν αποφασίζουν και διατάζουν, πρέπει να κάτσουμε με πολύ μεγάλη σοβαρότητα και να δούμε όλες αυτές τις παθογένειες που υπάρχουν.

Για τις κάμερες, υπάρχει η θεωρία της αποτρεπτικότητας. Δεν πρέπει να γίνουμε ένα κράτος αστυνομοκρατούμενο, εγώ δεν είμαι αυτής της λογικής. Είμαι της λογικής ότι όταν εγώ που οδηγώ το αυτοκίνητό μου γνωρίζω ότι άμα μπω στην ΛΕΑ κινδυνεύω «να φάω» ένα τσουχτερό πρόστιμο, και «το φάνε» μερικοί, πιστέψτε με, πολύ γρήγορα θα αναθεωρήσουμε όλοι να οδηγούμε σε Λωρίδες Έκτακτης Ανάγκης.

Εμείς δεν ερχόμαστε εδώ να ανακαλύψουμε τον τροχό. Και μάλιστα πολύ σύντομα η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Μεταφορών θα συνάψει μια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για ένα μεγάλο πακέτο που είχε ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό η αλήθεια είναι, δεν το ξεκινήσαμε εμείς, εμείς το ολοκληρώνουμε, 450 εκατομμυρίων ευρώ για θέματα οδικής ασφάλειας, δηλαδή για παρεμβάσεις στο οδικό δίκτυο που υπάρχουν τεράστια προβλήματα με τροχαία ατυχήματα.

Σήμανση, βελτίωση και φύλαξη. Και θα κάνουμε και σεμινάρια σε σχολεία και παντού, έτσι ώστε, η οδική ασφάλεια σιγά – σιγά να μπει μέσα στην κουλτούρα μας από μικρά παιδιά».

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Σωκράτης Φάμελλος: «Πόσο μακριά είναι η Αυστραλία;»

ypodomes team

Δημοσιεύθηκε

στις

από

Σωκράτης Φάμελλος Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή

Άρθρο του Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου, για την κλιματική κρίση, με αφορμή την τεράστια οικολογική καταστροφή από τις πυρκαγιές στην Αυστραλία, δημοσιεύτηκε, σήμερα, στην εφημερίδα «Τα Νέα».

«Ενώ οι φετινές πυρκαγιές τροφοδοτούν νέο κύκλο κινημάτων, ευαισθητοποίησης και αγωνίας για την κλιματική κρίση παγκοσμίως, τραγική αντίθεση αποτελεί το γεγονός ότι η Αυστραλία έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το αδύναμο αποτέλεσμα της πρόσφατης Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα άνθρακα και φυσικού αερίου μαζί με τις Η.Π.Α. και τη Βραζιλία, ενώ η νέα της κυβέρνηση ανακοίνωσε νέες επενδύσεις σε ανθρακωρυχεία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας πρόβλημα στη μάχη για το Κλίμα: περισσεύουν οι δηλώσεις, όμως δεν αλλάζουν οι συμπεριφορές, κυρίως οι καταναλωτικές, αλλά ούτε και το παραγωγικό μοντέλο.

Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς, όσο το ιδιωτικό κέρδος αποτελεί το μοναδικό κριτήριο άσκησης πολιτικής, αναπαραγωγής μηχανισμών εξουσίας και συγκρότησης της παγκόσμιας παραγωγής, οι καμπάνες της οικολογικής καταστροφής δεν θα σταματήσουν ποτέ να χτυπάνε πένθιμα» επισημαίνει ο Σ. Φάμελλος.

Τονίζει ακόμη ότι σε εθνικό επίπεδο, παρότι η απολιγνιτοποίηση έχει καταστεί πολιτικό σύνθημα πρώτης γραμμής, στην πραγματικότητα μένουμε πίσω ως χώρα. Η απεξάρτηση της Ελλάδας από τα ορυκτά καύσιμα και η μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα δεν μπορεί να γίνει με την αντικατάσταση του λιγνίτη από το φυσικό αέριο, όπως προβλέπει το σχέδιο της κυβέρνησης στην ηλεκτροπαραγωγή, τουλάχιστον μέχρι το 2050.

Και καταλήγει: «Η στείρα επικοινωνιακή εκμετάλλευση της κλιματικής κρίσης, στην οποία περιορίζεται η κυβέρνηση της ΝΔ, μπορεί να αποκλείσει την Ελλάδα από τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και να μείνουμε πίσω στο νέο παγκόσμιο και περιφερειακό ανταγωνισμό. Τελικά μήπως η Αυστραλία δεν είναι και τόσο μακριά;»

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Ο πλανήτης βιώνει ακόμα μία μεγάλη οικολογική καταστροφή. Μετά τον Αμαζόνιο και τη Σιβηρία, εδώ και μήνες καίγεται κυριολεκτικά ολόκληρη η Αυστραλία. Οι πυρκαγιές στην Αυστραλία, που προκαλούνται και από την κλιματική αλλαγή και επιταχύνουν την εξέλιξή της, έχουν κάψει πάνω από 48 εκατομμύρια στρέμματα, έκταση έξι φορές μεγαλύτερη από τις πυρκαγιές στον Αμαζόνιο.

Σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα, σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ζώα, πολλά αυτόχθονων ειδών, έχουν θανατωθεί και, δυστυχώς, πολλές ανθρώπινες ζωές έχουν προστεθεί σε αυτόν τον τραγικό απολογισμό. Κάποιοι χρησιμοποιούν το όρο πανκτονία (omnicide), ως μία επέκταση του όρου οικοκτονία (ecocide), για να περιγράψουν τα αποτελέσματα.

Και ενώ οι φετινές πυρκαγιές τροφοδοτούν νέο κύκλο κινημάτων, ευαισθητοποίησης και αγωνίας για την κλιματική κρίση παγκοσμίως, τραγική αντίθεση αποτελεί το γεγονός ότι η Αυστραλία έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το αδύναμο αποτέλεσμα της πρόσφατης Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα άνθρακα και φυσικού αερίου μαζί με τις Η.Π.Α. και τη Βραζιλία, ενώ η νέα της κυβέρνηση ανακοίνωσε νέες επενδύσεις σε ανθρακωρυχεία.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας πρόβλημα στη μάχη για το Κλίμα: περισσεύουν οι δηλώσεις, όμως δεν αλλάζουν οι συμπεριφορές, κυρίως οι καταναλωτικές, αλλά ούτε και το παραγωγικό μοντέλο. Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς, όσο το ιδιωτικό κέρδος αποτελεί το μοναδικό κριτήριο άσκησης πολιτικής, αναπαραγωγής μηχανισμών εξουσίας και συγκρότησης της παγκόσμιας παραγωγής, οι καμπάνες της οικολογικής καταστροφής δεν θα σταματήσουν ποτέ να χτυπάνε πένθιμα.

Είναι προφανές ότι η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία των Παρισίων για το Κλίμα, ο πόλεμος στη Συρία, ακόμα και η πρόσφατη, πολύ επικίνδυνη για την ειρήνη, εξέλιξη στη Μέση Ανατολή, συνδέονται με συμφέροντα της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων, αποκαλύπτοντας ότι τα ορυκτά καύσιμα «απειλούν» και το περιβάλλον και την ειρήνη, τα πιο σημαντικά αγαθά της ζωής.

Η μεταρρύθμιση που απαιτεί η κλιματική κρίση μας αφορά όλους, και τον καθένα χωριστά. Και το σύνθημα «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» μας περιλαμβάνει και ως άτομα αλλά και ως χώρα.

Σε εθνικό επίπεδο, παρότι η απολιγνιτοποίηση έχει καταστεί πολιτικό σύνθημα πρώτης γραμμής, στην πραγματικότητα μένουμε πίσω ως χώρα. Η απεξάρτηση της Ελλάδας από τα ορυκτά καύσιμα και η μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα δεν μπορεί να γίνει με την αντικατάσταση του λιγνίτη από το φυσικό αέριο,όπως προβλέπει το σχέδιο της κυβέρνησης στην ηλεκτροπαραγωγή, τουλάχιστον μέχρι το 2050.

Η μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα απαιτεί επενδύσεις στην καινοτομία και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, και όχι τη δημιουργία ενός ιδιωτικού μονοπωλίου στο εθνικό δίκτυο φυσικού αερίου, με την εκχώρηση ολόκληρου του ποσοστού του δημοσίου, που υλοποιεί αυτές τις μέρες η κυβέρνηση.

Και βέβαια, οι μεταρρυθμίσεις που απαιτεί η «κλιματική μετάβαση» δεν είναι οι κοντόφθαλμες ιδιωτικοποιήσεις του κυβερνητικού σχεδίου, που θα μεταφέρουν το κόστος της μετάβασης στους καταναλωτές, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Απαιτείται αντίθετα, μια ισχυρή δημόσια πολιτική για το Κλίμα, με ένα δεσμευτικό νόμο, όπως ζητήσαμε ως ΣΥΡΙΖΑ, στη Βουλή, τον προηγούμενο μήνα. Ένα νόμο που θα απαντάει ολιστικά στις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης, της ενέργειας, της κοινωνίας (ενεργειακή φτώχεια) και της οικονομίας, και που θα δρομολογεί την κλιματική ουδετερότητα τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο.

Ένα νόμο που θα θέτει ένα δεσμευτικό στόχο για τις κρατικές χρηματοδοτήσεις που θα διατίθενται για δράσεις σχετικές με την κλιματική κρίση, όπως στην ΕΕ, θα συναρτά τα χρηματοδοτικά εργαλεία (ιδιωτικά και δημόσια) με το κλιματικό αποτύπωμα των επενδύσεων, με ειδική αναπτυξιακή στρατηγική για τις λιγνιτικές περιοχές, με τομές και στόχους στην ηλεκτροκίνηση, την εξοικονόμηση ενέργειας, την προώθηση της χρήσης υλικών με χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα, με υποστήριξη εργαλείων τοπικής ανάπτυξης, όπως οι Ενεργειακές Κοινότητες.

Με αλλαγές στον αναπτυξιακό σχεδιασμό και στις χρήσεις γης σε ευάλωτες περιοχές (ακτογραμμή, ρέματα, μικτή ζώνη δάσους-κατοικίας) και ειδικό άξονα πολιτικών για τις βιώσιμες και ανθεκτικές πόλεις και την κοινωνική συνοχή, που αμφισβητείται και από την κλιματική κρίση.

Η στείρα επικοινωνιακή εκμετάλλευση της κλιματικής κρίσης, στην οποία περιορίζεται η κυβέρνηση της ΝΔ, μπορεί να αποκλείσει την Ελλάδα από τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και να μείνουμε πίσω στο νέο παγκόσμιο και περιφερειακό ανταγωνισμό. Τελικά μήπως η Αυστραλία δεν είναι και τόσο μακριά;

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Ετικέτες



δημοφιλη θεματα