Connect with us

Editorial

Κατακόρυφη αγωνία για το μέλλον στα μεγάλα έργα της χώρας

Νίκος Καραγιάννης

Δημοσιεύθηκε

στις

Η επόμενη μέρα

Και να που φτάσαμε και πάλι σε μία ημέρα ορόσημο για το μέλλον της χώρας. Δεν είμαι αρθρογράφος πολιτικού ρεπορτάζ, όμως σήμερα είναι μία σημαντική μέρα για όλους μας.

Εύχομαι όλα να πάνε καλά και η επόμενη μέρα να μας βρει όλους ενωμένους και να τραβήξουμε σε καλύτερες μέρες. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια ο λαός μας, όλοι μας, κουραστήκαμε από δράματα και λύσεις.

Η διάσταση της κρίσης της μεγάλης αγωνίας όμως έχει περάσει και στα έργα θα το έχετε άλλωστε διαπιστώσει, όλοι όσοι διαβάζετε τακτικά αυτή τη διαδικτυακή γωνιά.

Θα πρέπει να σας διαβεβαιώσω πως όλες αυτές τις μέρες, μιλώντας με πολλούς ανθρώπους, κυβερνητικούς και μή, όλοι είχαν την ίδια αγωνία. Πως θα ξεπεραστεί αυτός ο δύσκολος κάβος και πως θα οδηγηθεί η χώρα σε πιο ήρεμα νερά.

Γιατί μία κακή εξέλιξη στα πράγματα θα οδηγούσε σε ντε φάκτο λουκέτο στα μεγάλα έργα της χώρας, σε μία κρίσιμη στιγμή. Αντίθετα μία καλή εξέλιξη θα έδινε φτερά στα έργα και θα έφερνε μία νέα πνοή στην ολοκλήρωση τους.

Όλα αυτά τα μεγάλα έργα που πραγματοποιούνται στη χώρα τα παρακολουθώ ανελλιπώς εδώ και 8 χρόνια. Έχω ζήσει μαζί τους όλες τις καλές και κακές μέρες. Αυτό που έχω να μεταφέρω μέσα από την γνώση και την εμπειρία που έχω αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι πως τα μεγάλα έργα στους αυτοκινητόδρομους και το σιδηρόδρομο είναι τόσο ώριμα που μας χωρίζει ενά μικρό διάστημα για τη λειτουργία τους. Η τμηματική λειτουργία σε αυτά τα έργα θα είναι μία πραγματικότητα σε μερικούς μήνες. Αυτό θα μεταμορφώσει την εικόνα που έχουμε για τα έργα και την άποψη πολλών για το τι σημαίνει η λειτουργία τους και η ένταξη τους στην καθημερινότητα μας.

Πολλές φορές παρομοιάζω αυτά τα μεγάλα έργα που γίνονται στη χώρα, με την επίσκεψη σε ένα εστιατόριο. Πάμε σε ένα ξακουστό εστιατόριο,  με μεγάλες προσδοκίες, όμως η παραγγελία δεν έρχεται και αντιθέτως αργεί, αργεί και εμείς πεινάμε, αρχίζουμε και γκρινιάζουμε, εκνευριζόμαστε, κάνουμε παράπονα για την καθυστέρηση στα γκαρσόνια.

Όταν όμως έρθει τελικά η παραγγελία μας, την απολαμβάνουμε και αυτόματα ξεχνάμε όλη την προηγούμενη δυσαρέσκεια μας. Ευχαριστιόμαστε τόσο πολύ που στο τέλος λέμε και ένα μπράβο ή αφήνουμε πουρμπουάρ.

Κάπως έτσι είναι η κατάσταση στα μεγάλα οδικά και σιδηροδρομικά έργα. Μόλις αρχίζουν και λειτουργούν σταδιακά θα αρχίσει και η σταδιακή αποφόρτιση τους από την κακή προηγούμενη κατάσταση.

Ξέρω, ότι, τώρα πολλοί θα πουν, ναι αλλά με τα διόδια τι θα γίνει; Αυτό είναι ένα σημείο που έχω την αίσθηση ότι θα υπάρξει μία συμφωνία κυρίων κάποια στιγμή. Είναι άλλωστε το μεγαλύτερο αγκάθι και για τις 2 πλευρές.

Το δεύτερο που έχω να μεταφέρω είναι πως υπάρχει αγωνία σε πολιτικό επίπεδο από όλους για την τύχη αυτών των έργων. Από κυβερνητικούς, αντιπολίτευση, περιφέρειες, Δήμους, φορείς, πολίτες.

Αυτή η αγωνία είναι ότι πιο ωραίο έχω δει τα τελευταία χρόνια. Είναι μία κοινή συνισταμένη όλων για το πως βλέπουμε τελικά τα έργα υποδομή και πως κατανοούμε πως τα έργα δεν είναι μόνο πεδίο “σκανδάλων” αλλά και πεδίο που μπορούμε να βασίσουμε την ανάπτυξη.

Τα έργα υποδομής, φίλοι και φίλες δεν φέρνουν ανάπτυξη, είναι η βάση της ανάπτυξης. Πάνω σε αυτά μπορούμε να δημιουργήσουμε πολιτικές και να φέρουμε ανάπτυξη όπως ο καθένας την καταλαβαίνει. Είναι το παντεσπάνι σε μία τούρτα.

Όλα τα παραπάνω συμπεράσματα, έχουν αξία αν τελικά όλα πάνε καλά, πράγμα που εύχομαι ολόψυχα, ως Έλληνας, ως άνθρωπος και πολίτης αυτής της χώρας και ως ένας ταπεινός παρατηρητής της προσπάθειας να μοιάσει η χώρα αυτή στην Ευρώπη.

Εδώ θα κλείσω κάνοντας ένα τελευταίο σχόλιο. Δεν γίνεται να μοιάζουμε ΣΑΝ Ευρώπη, είμαστα κομμάτι αυτής της Ηπείρου, ήμασταν, είμαστε και θέλω να πιστεύω πως θα εξακολουθήσουμε να είμαστε και στο μέλλον.

Καλή Εβδομάδα και καλή τύχη σε όλους μας

22.6.2015
Νίκος Καραγιάννης
n.karagiannis@ ypodomes.com

image_pdfimage_print
Advertisement

Facebook

Ετικέτες



Error, no Ad ID set! Check your syntax!

δημοφιλη θεματα