Connect with us

Editorial

Editorial: οι εκλογές έρχονται, μπορεί κάποιος να μας βγάλει από το τούνελ;

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Όταν πριν από μερικά χρόνια η Ελλάδα μπήκε στην νομισματική ένωση όλοι ήλπιζαν ότι οι μέρες λιτότητας θα σταματούσαν και η χώρα θα περνούσε στο κλαμπ των πλούσιων κρατών με κοινωνικές παροχές, παχυλούς μισθούς και πολυέξοδη δημοσιονομική πολιτική

Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε και η Ελλάδα σήμερα -δυστυχώς- μοιάζει περισσότερο ξεπουπουλιασμένη, παρά μια ευημερούσα Ευρωπαϊκή χώρα που κοιτά μπροστά.  Πλέον άλλοι κοιτούν για εμάς τι πρέπει να κάνουμε, πότε και γιατί.
 
Οι δουλειές λιγοστές, τα συμβόλαια ακόμα λιγότερα, τα «κοψίματα» σχεδόν σε καθημερινή βάση. Ζητούν μισθούς Ανατολικής Ευρώπης γιατί αυτές είναι οι «ανταγωνίστριες χώρες»  στη δική μας. Αλήθεια πότε η Ελλάδα έγινε μία Ανατολική Ευρωπαϊκή χώρα και δεν το γνωρίζουμε;
 
Και αν οι μισθοί γίνουν ανάλογοι με αυτούς της Ανατολικής Ευρώπης τότε γιατί οι χώρες που ανήκουν σε αυτή δεν είναι στο κλαμπ των ανεπτυγμένων χωρών; Γιατί δεν ευημερούν; Το αύριο στην Ελλάδα είναι λίγες και ευημερούσες επιχειρήσεις και κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι;
 
Σύμφωνοι, έπρεπε να γίνει μία διόρθωση στα επίπεδα των μισθών καθώς η οικονομία καταρρέει, αυτό όμως δεν θα φέρει και άλλη κατρακύλα; Όσο πέφτει η αγοραστική δύναμη στο εσωτερικό τόσο θα αυξάνει η προσέλκυση επιχειρήσεων μιας και όλα θα είναι φθηνότερα.
 
Αυτό θα φέρει κάτι καλύτερο στη χώρα και τους κατοίκους της ή στις επιχειρήσεις και στα κράτη από τα οποία θα έρχονται; Ποιο θα είναι το κέρδος για την εγχώρια ζήτηση εφόσον οι κατακερματισμένοι μισθοί δεν θα φτάνουν για να αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες;
 
Σύμφωνοι, η φορολογία πρέπει να φτάσει τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο αλλά μπορεί η χρεοκοπημένη στην πραγματικότητα χώρα μας να αντέξει την ακριβότερη βενζίνη στον κόσμο; Μπορεί η μέση Ελληνική επιχείρηση να αντέξει φορολογία που φτάνει στο 45%; Μπορεί ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος ή συνταξιούχος να δίνει 2 ή 3 μισθούς το χρόνο για αποπληρωμή φόρων από τον πετσοκομμένο του εισόδημα;  Οι αυτοκτονίες συνανθρώπων μας νομίζω δίνουν από μόνες τους την απάντηση..
 
Σύμφωνοι, ζούσαμε για χρόνια πέρα από τις δυνατότητες μας αλλά ποιος συνέβαλε σε αυτό; Ο έλεγχος που γινόταν δεν έδειχνε ότι όλα αυτά τα δανεικά χρήματα γίνονταν ένα τεράστιο παγόβουνο το οποίο είναι προφανώς αδύνατο να το ξεχρεώσει μία χώρα στα μεγέθη της Ελλάδας; Ήδη από το 2007 όταν το Δημόσιο χρέος ξεπερνούσε τα 200 δις ευρώ ήταν σχεδόν βέβαιη η πορεία.
 
Σύμφωνοι, θέλουμε ένα αποδιοπομπαίο τράγο αλλά τελικά φταίμε εμείς οι Έλληνες; Την απάντηση την δίνουν οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι πάνω από τα 2/3 του πληθυσμού επιθυμεί την παραμονή στην Ευρώπη. Παρόλο που μας έχουν επιβληθεί σκληρά μέτρα τιμωρίας, μέτρα αντιευρωπαϊκά, μέτρα που στοχεύουν απευθείας στην αξιοπρέπεια ενός λαού. Είστε απολύτως σίγουροι ότι φταίμε εμείς; Μήπως τα επιτόκια που ήταν ληστρικά εδώ και 3 χρόνια έχουν φροντίσει για αυτό;
 
Θα ήθελα να αναφέρω πολλά άλλα παραδείγματα αλλά σήμερα είναι καιρός να κοιτάξουμε μπροστά. Οι πολιτικοί μας, και λόγω των επικείμενων εκλογών σκόπιμο θα ήταν να δουν το αύριο της χώρας, με προοπτική για το καλό του λαού και όχι των αριθμών μόνο.
 
Το παράδειγμα της Αργεντινής άλλωστε είναι αρκετό για να μας δείξει ότι η παρατεταμένη εξαθλίωση οδηγεί μόνο σε αδιέξοδα. Ας δώσουμε μία διέξοδο και μία ελπίδα για το αύριο καθώς ο χρόνος περνά και η κάθε επόμενη μέρα εξακολουθεί να είναι δυσκολότερη από την προηγούμενη. Μπορεί κάποιος ή κάποιοι πολιτικοί φορείς να το σταματήσουν αυτό; 
Αυτό είναι το μήνυμα των εκλογών.  Μπορεί κάποιος;
 
8.4.2012
Νίκος Καραγιάννης 

Facebook

Ετικέτες

δημοφιλη θεματα