Connect with us

Editorial

Editorial: από τις επιλογές μας θα κριθεί και το αναπτυξιακό μέλλον. Τι αποφασίζουμε;

Δημοσιεύθηκε

στις

Με πολλά ερωτηματικά συνεχίζει να προχωρά η χώρα, με τον αναπτυξιακό σχεδιασμό να παραμένει «ανάπηρος». Όσο διαρκεί η αβεβαιότητα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη τόσο θα δυσκολεύει η προσπάθεια χάραξης ενός δρόμου εξόδου από τον λαβύρινθο που έχουμε εισέλθει εδώ και 3 χρόνια.

Στα πολύ δύσκολα αυτά χρόνια γκρεμίστηκαν πολλές από τις ελπίδες η Ελλάδα να αποτελέσει μέλος των Ευρωπαϊκών ανεπτυγμένων χωρών. Αντίθετα εξευτελίστηκε τόσο πολύ που σήμερα γυμνή και ντροπιασμένη προσπαθεί να κρατηθεί μέσα στην Ευρώπη με πολλούς «φίλους» Ευρωπαίους να αμφισβητούν ακόμη και την ταυτότητα μας ως Ευρωπαίους.

Η μεγάλη ανάταση που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, γιγαντώθηκε κατά την οκταετία 1996-2004 περίοδο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όλα φάνταζαν ανοδικά. Το πόσο κακός και πρόχειρος ήταν αυτός ο σχεδιασμός φάνηκε σχεδόν από την επομένη των Αγώνων.

Η κατηφόρα ξεκίνησε σχεδόν αμέσως με τα αποτελέσματα να μην είναι ορατά αμέσως αλλά να βγαίνουν στην επιφάνεια σταδιακά και να επιδεινώνουν συνέχεια την αναπτυξιακή πορεία μας. Τα λάθη που έγιναν είναι πεδίο σχολιασμού άλλου τύπου και δεν θα μας απασχολήσουν.

Αυτό που όμως εξακολουθεί να είναι σημαντικό είναι να καταλάβουμε το πώς μία πορεία που χαράζει μία Κυβέρνηση έχει σημαντικό αντίκτυπο όχι μόνο κατά την περίοδο διακυβέρνησης της αλλά κυρίως μετά. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως τελικά οι πολλές διαφορετικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν έφεραν άσχημα αποτελέσματα στην πορεία ανάπτυξης.

Αν π.χ οι επιλογές που αποφάσισαν για την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων και τα δις ευρώ τα οποία δόθηκαν για την δημιουργία γηπέδων με διάρκεια ζωής κάτι περισσότερο από ένα μήνα είχαν διοχετευθεί σε τομείς που θα αποτελούσαν πραγματική επένδυση τότε τα χρήματα που δαπανήθηκαν θα είχαν επιστρεφόμενη αξία.

Η κατασκευή σημαντικών υποδομών φέρνει μεγάλη ανταποδοτική αξία και βελτιώνει σημαντικά το επίπεδο ζωής των κατοίκων. Εδώ συντελέστηκε ένα μείγμα έργων που πραγματικά ήταν σημαντικές υποδομές για τη χώρα (Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο, Αττική Οδός, Μετρό, Αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος κλπ) που άφησαν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές και έργα ?βιτρίνα τα οποία μόνο ζημιά έχουν προκαλέσει.

Τα χρήματα που κυριολεκτικά σπαταλήθηκαν για την δημιουργία θεόρατων γηπέδων που τα περισσότερα ακόμα και σήμερα 7 χρόνια μετά παραμένουν σε αχρηστία θα μπορούσαν να περάσουν σε έργα υποδομής διαχρονικά όπως τα παραπάνω. Αντί για τα 300 εκ. ευρώ που στοίχισε το σκέπαστρο Καλατράβα στο ΟΑΚΑ θα μπορούσε να προχωρήσει τότε η σήραγγα της γραμμής 4 από την Πανόρμου μέχρι το Ολυμπιακό Στάδιο, έργο που είχε προτείνει η ΔΟΕ τότε και είχαμε απορρίψει λόγω έλλειψης χρόνου.

Αυτά και πολλά άλλα είναι επιλογές που έγιναν και που ήταν άστοχες. Εκτός φυσικά από α δεκάδες άλλα προβλήματα που κληρονομούσε η μία κυβέρνηση στην άλλη. Το ζήτημα λοιπόν παραμένει και σήμερα. Τι επιλογές θα πρέπει να κάνουμε; Επιλογές τύπου του Αεροδρομίου της Αθήνας που με την λειτουργία του έφερε δυνητικά 65.000 νέες θέσεις εργασίας, ή επιλογές τύπου κατασκευής σταδίων που επιβαρύνουν με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τον προϋπολογισμό κάθε χρόνο;

Το παράδειγμα είναι τυχαίο και δεν είναι εναντίον του αθλητισμού, ίσα-ίσα. Είναι ένα παράδειγμα που δείχνει την προχειρότητα και την μικρό-πολιτική που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια με τα αποτελέσματα να είναι ορατά σε όλους μας. Επιλογές κυρίες και κύριοι. Μόνο που σήμερα δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αστοχίες και κακοδιαχείριση.

Αυτό που περιμένουμε λοιπόν τώρα είναι μια πραγματικά διεισδυτική αναπτυξιακή πορεία που να αγγίζει τους πολλούς και όχι τους λίγους, να γίνουν επιλογές πραγματικά αναπτυξιακές και όχι ευκαιριακές, να δοθούν ευκαιρίες για την συνολική ανάπτυξη και όχι για την πελατειακή. Αν ξεπεράσουμε την βαλκανική λογική, οθωμανικής προέλευσης και δούμε ξεκάθαρα τότε θα είμαστε και σίγουροι για τις σωστές επιλογές.

Καλό Σαββατοκύριακο
Νίκος Καραγιάννης
18.11.2011

Facebook

Ετικέτες

δημοφιλη θεματα