Connect with us

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Α. Βασιλικός-ΞΕΕ: Ο τουρισμός δεν είναι υπόθεση πολλών ή λίγων, είναι υπόθεση όλων

Χρήστος Δημόπουλος

Δημοσιεύθηκε

στις

Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε, η καινούργια ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού (Υπουργός κ. Χάρης Θεοχάρης, Υφυπουργός κ. Μάνος Κόνσολας) ορίστηκε και εν μέσω της θερινής περιόδου οι μηχανές, σε ένα από τα πιο σημαντικά χαρτοφυλάκια της χώρας, απαιτείται να δουλέψουν στο μάξιμουμ.

Η τουριστική βιομηχανία είναι από τα ισχυρότερα «χαρτιά» της εθνικής οικονομίας. Επομένως, η συνεργασία της Πολιτείας με τους δύο εποπτευόμενους φορείς (σ.σ. το ΞΕΕ και τον ΕΟΤ), κρίνεται απαραίτητο να είναι αγαστή. Προκειμένου η Ελλάδα όχι μόνο να διατηρήσει τη δυναμική που έχει το τουριστικό της προϊόν, αλλά και να το ενισχύσει περαιτέρω.

Στο πλαίσιο των προσδοκιών που υπάρχουν από τη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της ΝΔ, το bizness.gr μίλησε με τον πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κ. Αλέξανδρο Βασιλικό. Μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του ΞΕΕ ξεκαθάρισε ότι αυτό που αναμένουν σαν Επιμελητήριο είναι γρήγορες και στοχευμένες παρεμβάσεις από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στις μεταβολές που πρέπει να υπάρξουν για την ενίσχυση, συνολικά, του ξενοδοχειακού κλάδου.

Αναλυτικά παρακάτω ολόκληρη η συνέντευξη του προέδρου του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κ. Αλέξανδρου Βασιλικού:

Τι αναμένει το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας από τη νέα κυβέρνηση που εκλέχθηκε και τη νέα ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού;

«Αναμένουμε γρήγορα ανακλαστικά και στοχευμένες παρεμβάσεις με έμφαση στο μετρήσιμο αναπτυξιακό αποτέλεσμα. Η παρουσία του Χάρη Θεοχάρη, πολιτικού με τεχνοκρατική συγκρότηση, είναι ευκαιρία προκειμένου να γίνει αντιληπτή από την ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού η πολιτική οικονομία του τουρισμού, να κρατήσουμε δηλαδή ψηλά τη ζήτηση για το τουριστικό προϊόν μας, βελτιώνοντας διαρκώς την προσφορά μας.

Είναι «δύσκολη άσκηση» αναμφίβολα, όμως είναι μονόδρομος για να απογειώσει ο τουρισμός τις δυνατότητές του, συνεχίζοντας να προσφέρει στην εθνική οικονομία, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Ο τουρισμός μπορεί να είναι ο κορυφαίος πρωταγωνιστής της ισχυρής ανάπτυξης που θα επιδιώξει η νέα κυβέρνηση».

Πως μπορεί να ενισχυθεί το διατιθέμενο τουριστικό προϊόν της Ελλάδας;

«Χρειάζεται να μετακινήσουμε την οπτική μας από κάποια ποσοτικά δεδομένα όπως για παράδειγμα οι αφίξεις, σε ποιοτικότερα χαρακτηριστικά. Αυτά είναι που θα μας βοηθήσουν να απαντήσουμε σε κρίσιμα ζητούμενα που αφορούν στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου αλλά και στην προσέλκυση επισκεπτών υψηλότερων εισοδημάτων που θα τονώσουν τα τουριστικά έσοδα.

Αλλά για να απαντήσουμε πειστικά σε αυτά τα ζητήματα απαιτούνται παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στις αδυναμίες, στις ελλείψεις υποδομών, στην αδυναμία προορισμών να διαχειριστούν σωστά μείζονα ζητήματα όπως τα απορρίμματα, η νοσοκομειακή περίθαλψη, οι μεταφορές , ακόμη και η παροχή νερού και ρεύματος! Δεν μπορούμε να κρύβουμε τα προβλήματα της χώρας κάτω από το χαλί και πάνω στο χαλί να έχουμε μόνον πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες. Ούτε μπορούμε να μιλάμε για μια σταθερή δυναμική παγκόσμιου προορισμού όταν γύρω από το ξενοδοχείο υπάρχει μια μίζερη πραγματικότητα που διώχνει τα παιδιά της.

Αναβάθμιση λοιπόν του προϊόντος μας σημαίνει πως πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν τη σημασία που έχει να φτιάξουμε μια χώρα με υποδομές, πρώτα απ’ όλα για μας τους ίδιους. Πόλεις φιλικές. Προορισμούς με ποιότητα ζωής, με δομές υγείας, με ασφάλεια, για την καθημερινότητα των ίδιων των κατοίκων τους. Μόνο έτσι θα πετύχουμε περισσότερα κι ο σωστός χρόνος για να ξεκινήσει η αναβάθμιση της χώρας είναι τώρα».

Τι αλλαγές πιστεύετε ότι πρέπει να συντελεστούν για την ενίσχυση, ειδικότερα, του ξενοδοχειακού κλάδου;

«Χρειάζεται να ληφθούν σοβαρές και υπεύθυνες αποφάσεις που θα δίνουν ανάσα στο ξενοδοχείο προκειμένου να συνεχίσει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας και να διαχέει οφέλη στην κοινωνία. Φορολογικά βάρη, εισφορές, τέλη, πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα «γονατίζουν» την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού ξενοδοχείου σε κρίσιμους καιρούς και με τον άμεσο ανταγωνισμό μας, Τουρκία, Αίγυπτος, Τυνησία, κλπ, να βρίσκεται σε πλήρη ανάκαμψη.

Επίσης, ρύθμιση και έλεγχος των βραχυχρόνιων μισθώσεων που συνιστούν σήμερα αθέμιτο ανταγωνισμό, είναι πεδίο εκτεταμένης φοροδιαφυγής όπως φάνηκε από τα πρόσφατα στοιχεία της ΑΑΔΕ με τα 20.000 αδήλωτα ακίνητα και αφήνουν ένα έντονα αρνητικό κοινωνικό αποτύπωμα. Ακόμη, θα πρέπει στηριχτεί με κίνητρα η επενδυτική δραστηριότητα του ξενοδοχείου.

Οι ελληνικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάσαμε πρόσφατα στο ΞΕΕ, επένδυσαν 1,6 δισ. ευρώ για ανακαίνιση των μονάδων τους, στη διετία 2017-18, δημιουργώντας ένα μεγάλο κύκλο εργασιών και για άλλους κλάδους και επαγγέλματα. Πρέπει να υπάρξει μια στοχευμένη πολιτική που θα αξιοποιεί ευρωπαϊκούς πόρους και διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία για την ενίσχυση αυτών των επενδύσεων με τρόπο τέτοιο που κάθε ευρώ θα πιάνει τόπο και θα δίνει αποτελέσματα υψηλής προστιθέμενης αξίας στην ελληνική τουριστική οικονομία».

Φορολογικές μεταρρυθμίσεις όπως π.χ. ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ στα νησιά, είναι λύσεις προς τη σωστή κατεύθυνση για εσάς;

«Πρέπει να πάμε σε μια συνολική μείωση του ΦΠΑ και της φορολογίας, καθώς όπως σας είπα το υπερφορολογημένο ξενοδοχείο αγκομαχάει σήμερα να ανταποκριθεί σε υποχρεώσεις που υπερβαίνουν τις δυνάμεις του. Όσο πιο σύντομα έχουμε ενιαίο ΦΠΑ 11% στο τουριστικό πακέτο και όσο πιο γρήγορα φτάσουμε στο συντελεστή 20% στη φορολογία των επιχειρήσεων – που και τα δύο είναι προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησης – τόσο πιο άμεσα θα είναι τα πολλαπλασιαστικά αναπτυξιακά αποτελέσματα που μπορεί να φέρει ο τουρισμός με επίκεντρο το ελληνικό ξενοδοχείο».

Πόσο σημαντικά μπορεί να συνεισφέρει στην εθνική ανάπτυξη, συνολικά, ο τουριστικός κλάδος;

«Πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε από το ΞΕΕ μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα του ΙΤΕΠ. Ένα στοιχείο θα σας πω μόνο. Το διάστημα 2008-2017 μόνο στις υπηρεσίες καταλύματος-εστίασης υπήρξε αύξηση της απασχόλησης κατά 9%, όταν στις κατασκευές μειώθηκε κατά 62%, στη μεταποίηση μειώθηκε κατά 34% και στη γεωργία, η μείωση έφτασε στο 12%. Το «δίνουμε δουλειές» δεν είναι σχήμα λόγου για τους ξενοδόχους.

Το ελληνικό ξενοδοχείο ακόμα και στα δύσκολα έδειξε πως μπορεί να βάζει μπροστά τις «μηχανές» της ελληνικής οικονομίας. Δημιουργούμε δουλειές, εισοδήματα, τζίρους σε συναφείς και σχετιζόμενους κλάδους, δημόσια έσοδα. Η συμμετοχή του τουρισμού στο εθνικό ΑΕΠ ξεπερνάει πλέον το 25% και την ίδια στιγμή γινόμαστε όχημα για να κερδίσουν το στοίχημα της εξωστρέφειας και του ανοίγματος σε νέες αγορές και άλλοι σημαντικοί τομείς της οικονομίας, όπως για παράδειγμα ο πρωτογενής τομέας.

Και συνεχίζουμε τη θετική συνεισφορά μας. Σήμερα που μιλάμε είναι πραγματικότητα , με πρωτοβουλία του ΞΕΕ, ο πρώτος Τravel – Hopsitality Accelator για startups του τουρισμού στην Ελλάδα, που έχει στόχο να έρθουν κοντά τα ξενοδοχεία με τη νεοφυή επιχειρηματικότητα και να παράξουμε υπεραξία για τα δύο μέρη και τη χώρα. Ενώνουμε τον «εθνικό πρωταθλητή», τον τουρισμό, ο οποίος δημιουργεί ανάπτυξη, εισοδήματα και ευκαιρίες απασχόλησης με το ζωντανό κύτταρο της νεοφυούς επιχειρηματικότητας. Αυτή τη μεγάλη συνεισφορά μπορούμε να τη διευρύνουμε ακόμη περισσότερο όσο το ξενοδοχείο βρίσκει χώρο και ανάσα για να δώσει τα πολλά περισσότερα που μπορεί».

Τι τύπου κινήσεις θα έπρεπε να περιλαμβάνει, κατά τη γνώμη σας, μία εθνική στρατηγική για τον τουρισμό;

«Αποδεδειγμένα στην πράξη, ο τουρισμός δεν είναι υπόθεση ούτε πολλών, ούτε λίγων. Ο τουρισμός είναι υπόθεση όλων. Αυτή η καθολική αναγνώριση της αξίας του τουρισμού υποχρεώνει όλους τους εμπλεκόμενους στο να επιδείξουν μια νέα νοοτροπία, η οποία σε τελική ανάλυση αφορά την κοινή προσπάθεια για το κοινό καλό. Νοοτροπία αλλαγής των κακώς κειμένων, νοοτροπία αυτοπεποίθησης για τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας. Με αυτή τη νοοτροπία πρέπει να συμφωνήσουμε σε ένα σχέδιο για το που θέλουμε να είναι τουριστικά η χώρα σε 10 χρόνια.

Και με βάση αυτό το συμφωνημένο σχέδιο ο καθένας να κάνει τη δουλειά που του αναλογεί, κοιτώντας όμως όλοι προς την ίδια κατεύθυνση. Διότι για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο σχέδιο απαιτείται οριζόντια συνεργασία. Έχουμε πάθει κι ελπίζω να έχουμε μάθει. Η διασπορά αρμοδιοτήτων, οι συναρμοδιότητες, οι καθυστερήσεις στην επικοινωνία μεταξύ των επιπέδων διοίκησης ακυρώνουν στην πράξη κάθε σχέδιο, αν δεν υπάρξει αληθινή βούληση για συνεργασία, με στόχο το μόνιμο αποτέλεσμα και όχι κάποιες εφήμερες εντυπώσεις. Νέα νοοτροπία, μακρόπνοο σχέδιο, καθημερινή συνεργασία είναι τα βασικά συστατικά για μια νέα συνταγή στον τουρισμό που θα υπερβαίνει την πεπατημένη των αφίξεων, εστιάζοντας στην ανάδειξη και την κατοχύρωση ενός παγκόσμιου προορισμού 365 μέρες το χρόνο».

 

bizness.gr

image_pdfimage_print

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Πλακιωτάκης: Το λιμάνι της Σαμοθράκης δεν είχε καθαριστεί επί δεκαετίες

ypodomes team

Δημοσιεύθηκε

στις

από

Το λιμάνι της Σαμοθράκης τον Αύγουστο του 2019

Ο υπουργός Ναυτιλίας, Γιάννης Πλακιωτάκης, σε πρωινή του συνέντευξη αναφέρθηκε εκτενώς στα προβλήματα που υπήρξαν στη Σαμοθράκη και τόνισε πως «ο πυθμένας του λιμανιού της Καμαριώτισσας δεν είχε καθαριστεί επί δεκαετίες», κάτι που επιβεβαίωσε και ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας, Χρήστος Μέτιος.

«28 χρόνια είχε να καθαριστεί το λιμάνι στη Σαμοθράκη», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μέτιος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ.

Ο υπουργός σημείωσε πως η κατάσταση του λιμανιού είναι τέτοια που μόλις εννέα πλοία της ακτοπλοΐας μπορούν να δέσουν εκεί, ενώ, παράλληλα, κατήγγειλε πως «δεν υπήρχε λιμενική πολιτική στη χώρα».

«Τέλος αυτής της εβδομάδας θα προκηρύξουμε τον διαγωνισμό για τις άγονες γραμμές με βελτιωμένο πλαίσιο», γνωστοποίησε.

Αναφερόμενος στα προβλήματα που προκλήθηκαν αφότου χάλασαν τα δύο πλοία που εκτελούσαν τα δρομολόγια Σαμοθράκη – Αλεξανδρούπολη, είπε:

«Είχαμε να αντιμετωπίσουμε σαθρό πλαίσιο από το παρελθόν. Βρήκαμε πλοίο, το μοναδικό ελεύθερο πλοίο, μπορούσε να προσεγγίσει, αλλά δεν μπορούσε να δέσει λόγω καιρικών συνθηκών και των προβλημάτων του πυθμένα, ενώ ούτε και αρματαγωγά του ΠΝ μπορούσαν να δέσουν».

Με τη σειρά του, ο κ. Μέτιος έκανε λόγο για «πρόβλημα ετών, όχι ημερών. Κάθε χρόνο παρουσιαζόταν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα, άλλα αυτή τη φόρα συνέπεσε Δεκαπενταύγουστο, μεσούσης της θερινής περιόδου, έγινε ο θόρυβος και αυτό ήταν θετικό γιατί τέθηκαν τα θέματα σε συγκεκριμένη βάση».

«Για πρώτη φόρα μετά από 28 χρόνια θα καθαριστούν τα λιμάνια Καμαριώτισσας και Θερμών, φερτά υλικά έχουν μεταφερθεί στο λιμάνι και δεν υπάρχει το απαιτούμενο βάθος», συμπλήρωσε και συνέχισε αναφερόμενος στη σύσκεψη που έλαβε χώρα χθες, Δευτέρα, στο Μέγαρο Μαξίμου για το ζήτημα.

«Έγινε ρητή ανακοίνωση για νέα πλοία καλύτερων προδιαγραφών, άλλα και για πλοίο που θα είναι σε ετοιμότητα να αντικαταστήσει δρομολογημένο πλοίο που θα υποστεί τυχόν βλάβη», είπε και τόνισε πως η ανάδοχος εταιρεία κάνει δοκιμές και ενδέχεται τις επόμενες ημέρες να είναι σε θέση να εκτελέσει τα δρομολόγια.

Αν αυτό δεν συμβεί, τα πλοία που έχουν επιστρατευτεί θα συνεχίσουν μέχρι τον Οκτώβριο, εξήγησε.

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Logistics: Μοχλός Αναδιαμόρφωσης του Αναπτυξιακού Μοντέλου της Εγχώριας Οικονομίας

Νίκος Καραγιάννης

Δημοσιεύθηκε

στις

Logistics, Μεταφορές

Μετά από σχεδόν 10 χρόνια οικονομικής κρίσης, πρόσδεσης της χώρας σε διακρατικές συμβάσεις διάσωσης, ύφεσης της παραγωγικής δραστηριότητας και αύξησης της ανεργίας. Eχει εμπεδωθεί πλέον η ανάγκη αναδιάταξης και αναδιοργάνωσης των εγχώριων παραγωγικών συντελεστών και η χάραξη μίας νέας στρατηγικής για την αναπροσαρμογή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, εστιάζοντας στα στρατηγικά της πλεονεκτήματα και στην επίλυση των χρόνιων παθογενειών.

Η αξιοποίηση και ανάπτυξη του κλάδου των logistics έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο προς αυτήν την κατεύθυνση. Η Ελλάδα αποτελούσε ανέκαθεν ένα παγκόσμιου χαρακτήρα εμπορευματικό σταυροδρόμι. Η ανάδειξη της χώρας σε κύριο εμπορευματικό πέρασμα από τις αγορές της Ασίας, κυρίως της Κίνας η οποία θεωρείται η βιομηχανική περιοχή του πλανήτη, προς την (υπέρ)καταναλώτρια Ευρώπη και το αντίστροφο, δύναται να δημιουργήσει σημαντικές ωφέλειες στο σύνολο της εγχώριας οικονομίας.

Ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν δρομολογηθεί σημαντικές επενδύσεις στην ανάπτυξη εμπορευματικών κέντρων, με αιχμή την περιοχή του Πειραιά και της Αττικής, ενώ δρομολογούνται και άλλες. Τέτοιες είναι:

Το Θριάσιο Ι. Πρόκειται για το μεγαλύτερο project της χώρας στον κλάδο των logistics, με επιφάνεια 600 στρέμματα, στο οποίο αναμένεται να υλοποιηθεί επένδυση ύψους 180 εκατ. ευρώ.
Το Θριάσιο ΙΙ. Γειτνιάζει με το Θριάσιο Ι, έχει συνολική επιφάνεια 1.450 στρέμματα και υποβάλλονται δεσμευτικές προσφορές ως 17/09 για την αξιοποίησή του.
Το πρώην στρατόπεδο Γκόνου στη Θεσσαλονίκη. Σε έκταση 600 στρεμμάτων υπολογίζεται ότι θα αναπτυχθεί επένδυση 150-200 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη εγκαταστάσεων Logistics 100000τ.μ.
Εμπορευματικό Κέντρο Ηγουμενίτσας. Επένδυση 7,6 εκατ. ευρώ, για την οποία κατατέθηκε φάκελος στο Υπουργείο Ανάπτυξης πριν λίγες ημέρες.

Το κλειδί στην προκείμενη περίπτωση είναι η διευκόλυνση ανάπτυξης ιδιωτικών επενδύσεων στον τομέα των Logistics, ώστε να προσελκυσθούν όσο το δυνατό περισσότερες ξένες επενδύσεις και να αναδειχθεί η χώρα ως διεθνής κόμβος διαμετακομιστικού εμπορίου.

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος ήταν και είναι απαραίτητο να γίνουν συγκεκριμένα βήματα, τα οποία αφορούν τα εξής:

-Απλοποίηση του ρυθμιστικού πλαισίου των Logistics και της αδειοδότησής τους.
-Χάραξη Εθνικής στρατηγικής για τις οδικές μεταφορές.
-Χάραξη εθνικής στρατηγικής για τις συνδυασμένες μεταφορές. Αξιοποίηση και σύνδεση των λιμανιών με το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο.
-Κίνητρα για ανάπτυξη ιδιωτικών επενδύσεων.

Σήμερα, εκτός από το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει και αφορά την ενίσχυση των στρατηγικών επενδύσεων, στο οποίο εντάσσεται η ανάπτυξη των εμπορευματικών κέντρων που προαναφέρθηκε, το Ελληνικό Κράτος έχει δημιουργήσει το πλαίσιο κινήτρων για την ανάπτυξη ιδιωτικών επενδύσεων στον τομέα των Logistics. Πιο συγκεκριμένα, ο Αναπτυξιακός Νόμος Ν.4399/16, ενισχύει τις ιδιωτικές επενδύσεις στον κλάδο της εφοδιαστικής αλυσίδας, εστιάζοντας στις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών 3rd Party Logistics.

Οι δαπάνες, οι οποίες ενισχύονται μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου περιλαμβάνουν τις ακόλουθες:

-Κατασκευή, επέκταση, εκσυγχρονισμός κτιριακών εγκαταστάσεων και διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου. Αθροιστικά όχι πλέον του 45% του συνόλου των επιλέξιμων δαπανών. Στον τομέα του τουρισμού ο συντελεστής διαμορφώνεται στο 60% για τις κτιριακές δαπάνες, ενώ για κτίρια τα οποία είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα, ο εν λόγω συντελεστής ανέρχεται στο 80%.
-Αγορά του συνόλου ή και μέρους των υφιστάμενων παγίων στοιχείων ενεργητικού, για ΜΜΕ, υπό προϋποθέσεις.
-Αγορά και εγκατάσταση καινούριων σύγχρονων μηχανημάτων και λοιπού εξοπλισμού, τεχνικών εγκαταστάσεων και μεταφορικών μέσων εσωτερικής διακίνησης.
-Μισθώματα χρηματοδοτικής μίσθωσης καινούργιων σύγχρονων μηχανημάτων και λοιπού εξοπλισμού.
-Ειδικές & μηχανολογικές εγκαταστάσεις.
-Μεταφορά τεχνολογίας, αγορά δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, άδειες εκμετάλλευσης, ευρεσιτεχνίες, τεχνογνωσία και μη κατοχυρωμένες τεχνικές γνώσεις.
-Συστήματα διασφάλισης ποιότητας, πιστοποιήσεις, προμήθεια και εγκατάσταση λογισμικού και συστήματα οργάνωσης της επιχείρησης.
-Προϋποθέσεις ενίσχυσης μισθολογικού κόστους.
-Υποχρεωτική καθαρή αύξηση του αριθμού των Ετήσιων Μονάδων Εργασίας (ΕΜΕ) σε σύγκριση με τις ΕΜΕ του προηγούμενου δωδεκαμήνου από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης υπαγωγής.
-Πλήρωση των θέσεων εργασίας εντός 3 ετών από την ημερομηνία ολοκλήρωσης και έναρξης παραγωγικής λειτουργίας και υποχρεωτική διατήρηση των θέσεων εργασίας για 3 έτη από την πλήρωσή τους για τις ΜΜΕ και για 5 έτη για τις Μεγάλες Επιχειρήσεις. Όσον αφορά τα καθεστώτα της Γενικής Επιχειρηματικότητας και των Νέων Ανεξάρτητων ΜΜΕ και για 3 έτη για τις Μικρές Επιχειρήσεις από την ημερομηνία πλήρωσής τους και 5 έτη για τις Μεσαίες Επιχειρήσεις, όσον αφορά το καθεστώς Συνέργειες και Δικτυώσεις.
-Δαπάνες για Συμβουλευτικές Υπηρεσίες (παρακολούθησης υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου, υποστήριξης αδειοδοτήσεων, χρηματοδότησης κ.λπ. (μόνο για νέες ΜΜΕ, επταετίας το πολύ).
-Δαπάνες εκκίνησης (μόνο για υπό ίδρυση ΜΜΕ (για έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας – νομικές και λογιστικές υπηρεσίες, οργανωτικές μελέτες κλπ.)

ΕΝΙΣΧΥΣΗ 10-55%

Η ενίσχυση που προβλέπεται από τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 4399/16 κυμαίνεται από το 10% ως το 55% του συνολικού κόστους του επενδυτικού σχεδίου, ανάλογα με το είδος της ενίσχυσης (φορολογική απαλλαγή, επιχορήγηση κτλ.), το μέγεθος της επιχείρησης (μικρή, μεσαία, μεγάλη) και τον τόπο υλοποίησης της επένδυσης. Πλαφόν της ενίσχυσης ανά επενδυτικό σχέδιο είναι τα 5.000.000€.

Η χρονική διάρκεια ολοκλήρωσης των εγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων καθορίζεται στην απόφαση υπαγωγής και δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία (3) έτη από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης έγκρισης. Υπό προϋποθέσεις (όπως είναι η υλοποίηση του 50% του επενδυτικού έργου) είναι δυνατή η παράταση του εγκεκριμένου χρόνου υλοποίησης έως και δύο (2) επιπλέον έτη.

Η «Σαμαράς & Συνεργάτες ΑΕ – Σύμβουλοι Ανάπτυξης» έχει τη δυνατότητα παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών συμβούλευσης, αναφορικά με τη αξιοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων κάθε είδους (ΕΣΠΑ, Αναπτυξιακοί Νόμοι, Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης) ακολουθώντας τα εξής βήματα:

-Έλεγχος επιλεξιμότητας.
-Προ-αξιολόγηση, εκτίμηση βαθμολογίας ανά πρόγραμμα.
-Εκπόνηση business plan και υποβολή πρότασης (με στόχο την υψηλότερη δυνατή αξιολόγηση).
-Υποστήριξη κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης.
-Παρακολούθηση υλοποίησης επενδυτικού σχεδίου (τήρηση των προβλέψεων του προγράμματος, ορθή τήρηση των διαδικασιών, πρόληψη – αποφυγή λαθών).
-Υποβολή αιτημάτων ελέγχου και πληρωμής.

 Μιχάλης Χατζηβρέττας,

Οικονομολόγος, MSc,

αν. διευθυντής Τομέα Ιδιωτικών Επενδύσεων

της «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΑΕ – ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ»

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Συνεντεύξεις - Γνώμες

Υπάρχει ρόλος για τη διαχείριση των ρίσκων σε έργα υποδομής στην Ελλάδα;

Νίκος Καραγιάννης

Δημοσιεύθηκε

στις

Νίκος Ιωάννου

Σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον όπου διαρκώς μεταβάλλεται, οι οργανισμοί που προσπαθούν να προσαρμοστούν για να επιτύχουν τους στόχους τους, έρχονται αντιμέτωποι με αβέβαια γεγονότα.

Ακόμη και στην καθημερινή μας ζωή εφαρμόζουμε αρχες διαχείρισης ρίσκου χωρίς πολλές φορές να το γνωρίζουμε. Από το αν αποφασίσουμε να πάρουμε ομπρέλα μαζί μας σε μια βροχερή μέρα μέχρι μια ανακαίνιση που κάνουμε στο σπίτι μας.

Η διαχείριση ρίσκου δεν είναι κάτι καινούργιο. Ως έννοια, πιστεύεται ότι πρωτοεφαρμόστηκε όταν αρχαίοι πολιτισμοί ξεκίνησαν «παίγνια» με ζάρια και κόκαλα το οποίο με την πάροδο των χρόνων οδήγησε στην ανάπτυξη της «θεωρίας των πιθανοτήτων». Ως σύγχρονη επιστήμη, ξεκίνησε μετά τον Β´ Παγκόσμιο πόλεμο, αφού η ώς τότε μακροχρόνια χρήση ασφαλιστικών πολιτικών ως μέσο προστασίας απέναντι σε απώλειες από ατυχήματα χαρακτηριζόταν κοστοβόρα και αποδεικνυόταν ελειπής.

Η διαχείριση του ρίσκου εφαρμόζεται σε διαφόρους τομεις, όπως τον χρηματοοικονομικό και τον ασφαλιστικό.

Με την εγκατάσταση μου στην Μεγάλη Βρετανία και την επαγγελματική μου πορεία τα τελευταία χρόνια έχω αποκτήσει εμπειρίες απο εφαρμογές διαχείρισης ρίσκου σε έργα υποδομών, σε διεθνείς οργανισμούς και σε επενδυτικά προγράμματα πολλών εκατομμυρίων.

Έχω αντιληφθεί μια διαφορά μεταξύ των πρακτικών που εφαρμόζονται στο εξωτερικό κ στην Ελλάδα γύρω από την διαχείριση του ρίσκου. Στο εξωτερικό από την μία, υπάρχει επένδυση σε χρόνο, σε ανθρώπινο δυναμικό και η εφαρμογή είναι συνεχής κ αδιάλειπτη. Στην Ελλάδα από την άλλη η εφαρμογή είναι περιορισμένη, δεν υπάρχει εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, οι οργανισμοί δεν επενδύουν στο αντικείμενο, αν εφαρμόζεται αυτό γίνεται σποραδικά και ασχολείται μόνο ο project manager ή κάποιος μηχανικός την τελευταια στιγμή λίγο πριν λήξει κάποια προθεσμία.

Στόχος μου είναι, μιλώντας για την διαχείρηση του ρίσκου σε έργα υποδομών να αυξήσω την αναγνωρισιμότητα του αντικειμένου στην χώρα μου με απώτερο σκοπό την εφαρμογή των πρακτικών της.

Ορισμένα στοιχεία σχετικά με τις αποτυχίες ενός έργου:

– Το 70% των οργανισμών που ερευνήθηκαν υπέστησαν τουλάχιστον μία αποτυχία έργου τους τελευταίους 12 μήνες. (Πηγή KPMG)
– Kατά μέσο όρο, τα έργα ξεπερνάνε τον προϋπολογισμό κατά 27 τοις εκατό του προοριζόμενου κόστους τους (Πηγή Harvard Business Review)
– Kατά μέσο όρο, ένα στα έξι έργα υπέστη μια υπέρβαση του προϋπολογισμού κατά 200 τοις εκατό. (Πηγή Harvard Business Review)
– Tα έργα με προϋπολογισμούς άνω των $1.000.000 έχουν 50% υψηλότερο ποσοστό αστοχίας από έργα με προϋπολογισμούς κάτω των $350.000. (Πηγή Gartner)
– Στην Ελλάδα, τα έργα υποδομών υφίστανται, κατά μέσο όρο, 28 μήνες καθυστερήσεις στο στάδιο της κατασκευής. (Πηγή PwC)

Ορισμένες από τις πιο συνηθισμένες αιτίες αποτυχίας ενός έργου:
1. Το πεδίο εφαρμογής του έργου είναι συχνά ασαφές, με επανειλημμένες μεταβολές είτε το έργο είναι ανεπαρκώς καθορισμένο.
2. Ανεπαρκής διαχείριση ρίσκων που συνδέεται και με θεματα εταιρικής κουλτούρας.
3. Μη αξιόπιστες εκτιμήσεις κόστους/χρόνου.
Τι είναι ρίσκο και η διαχείριση του ρίσκου
Το ρίσκο είναι ένα αβέβαιο γεγονός ή μία προϋπόθεση που εάν συμβεί, έχει μια θετική (ευκαιρία) ή αρνητική (απειλή/κίνδυνος) επίδραση στούς στόχους ενός έργου. (APM)
Η διαχείριση των ρίσκων είναι οι συντονισμένες δραστηριότητες για την διεύθυνση και τον έλεγχο ενός οργανισμού σχετικά με τα ρίσκα στα οποία ειναι εκτεθειμένος. (ISO 31000)

Γιατί διαχείριση ρίσκου;

Η διαχείριση των ρίσκων (ευκαρίες/απειλές) σε έργα υποδομών:
– Παρέχει μια δομημένη προσέγγιση.
– Καθορίζει το εύρος εμπιστοσύνης στις εκτιμήσεις ενός έργου σχετικά με το κόστος και το πρόγραμμα ολοκλήρωσης τους.
– Παρέχει ένα επίπεδο εμπιστοσύνης γύρω από τον καθορισμό του προϋπολογισμού του έργου.
– Επιτρέπει να εντοπιστούν οι κρίσιμοι τομείς επηρεασμού και να ιεραρχηθούν οι δράσεις οι οποίες θα καθορίσουν την επιτυχία ενός έργου.
– Δίνει στον Project Manager ένα εργαλείο λήψης αποφάσεων – τι πρέπει να αντιμετωπιστεί για τον έλεγχο του κόστους ή/και των προγραμμάτων.

Επιπλέον, βοηθά στην αποτελεσματική υλοποίηση των έργων επειδή:

– Βοηθά στη μετάβαση προς ένα περιβάλλον «χωρίς εκπλήξεις» και στη διαχείριση των προσδοκιών.
– Επιτρέπει σε όλους να δουν μια ολοκληρωμένη εικόνα και πιθανές συγκρούσεις/διεπαφές.
– Ενθαρρύνει ένα αποφασιστικό και ενεργητικό στυλ διαχείρισης με γνώμονα την πρόληψη – και όχι ένα «αντιδραστικό στύλ διαχείρησης κρίσεων».
– Παρέχει μια δομημένη προσέγγιση για την εκμετάλλευση των ευκαιριών.
– Παρέχει τη βάση για τη συλλογή διδαγμάτων που μπορούν να διαδοθούν και σε άλλα έργα όπως και σε όλη την εταιρεία.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι όσο νωρίτερα εφαρμόζεται η διαχείριση ρίσκου σε ένα έργο τόσο μεγαλύτερο είναι το όφελος που αποκομίζει. Γενικά, μπορεί και είναι αναγκαίο να σχεδιάζεται και να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε έργου.

Συμπέρασμα

Η διαχείριση του ρίσκου θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός έργου και είναι συνηθισμένη η ύπαρξη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού σε μεγάλα προγράμματα υποδομών στο εξωτερικό. Αδιαμφησβίτητα, για να αποδόσει μια τέτοια επένδυση απαιτείται ένα ορισμένο βάθος χρόνου, πόροι, συντονισμένη προσπάθεια και ανθρώπινο δυναμικό, αλλά συνδράμει και διευκολύνει σημαντικά την λήψη αποφάσεων και, εν τέλει, βελτιώνει τις πιθανότητες επιτυχίας του έργου.
Μόνο στην Ελλάδα, υπάρχουν 88 προγραμματισμένα έργα εκτιμώμενης αξίας € 25 δισ. (σε εξέλιξη ή σχεδιασμένα χωρίς ροή χρηματοδότησης) που αναμένεται να παραδοθούν (PwC). Εάν ο κλάδος διαβλέπει την επίτευξη των εν λόγω project στο μέλλον με επιτυχία, τότε υπάρχει σημαντικά αυξημένος ρόλος για τις πρακτικές διαχείρισης ρίσκων.
Η αύξηση της αναγνωρισιμότητας της διαχείρισης των ρίσκων στη χώρα μπορεί να είναι το ξεκίνημα ενός συναρπαστικού ταξιδιού!

*Αρθρο από τον Νίκο Ιωάννου, Senior Risk Consultant (MSc)

image_pdfimage_print
συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Ετικέτες



δημοφιλη θεματα