Το τέλος μίας εποχής, η εκκίνηση μίας νέας στα μεγάλα έργα

Το τέλος μίας εποχής, η εκκίνηση μίας νέας στα μεγάλα έργα

Με την παράδοση του πρώτου από τους 5 αυτοκινητόδρομου της χώρας στην Πελοπόννησο, είναι η αρχή του τέλους για αυτή τη γενιά έργων. Μέσα στο 2017, η ιστορία αυτή σε μεγάλο βαθμό θα τελειώσει αφήνοντας κάποιες εκκρεμότητες πίσω της.

Ο τεχνικός κόσμος, ήδη αγωνιά για την επόμενη μέρα, ενώ την ίδια ώρα στο Υπ.Υποδομών μιλούν για ένα 2017 γεμάτο δημοπρατήσεις. Οι χοροί της κορδέλας καλά κρατούν και το μέλλον μοιάζει αβέβαιο προς το παρόν.

Μία μεγάλη κουβέντα που δεν βλέπουμε να έχει γίνει είναι τι είδους έργα είναι πλέον τα κατάλληλα για την ανάπτυξη της χώρας. Είναι και άλλα οδικά, είναι σιδηροδρομικά, είναι έργα ενέργειας, είναι άλλου είδους έργα;

Προς το παρόν αυτό που διαφαίνεται είναι η πρόθεση του Υπουργείου Υποδομών, τα μελλοντικά μεγάλα έργα να είναι κυρίως σιδηροδρομικά. Ο Χρήστος Σπίρτζης μιλά για τη Σιδηροδρομική Εγνατία και για τη σιδ.σύνδεση της χώρας με τους βόρειους γείτονες. Είναι ένα πλάνο το οποίο πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα μετασχηματιστεί σε έργα που θα ξεκινήσουν από τα ανατολικά κυρίως.

Από την άλλη έχουμε ανάγκη για έργα σταθερής τροχιάς. Η Αθήνα των 4,5εκ.κατοίκων δεν αντέχει με 3 γραμμές και η κατασκευή νέων γραμμών Μετρό είναι μονόδρομος. Μεγάλη ανάγκη υπάρχει όμως και για την επέκταση του δικτύου Τραμ σε νότια και Πειραϊκά προάστια. Στη Θεσσαλονίκη πρέπει να συνεχιστούν τα έργα που θα διαμορφώσουν ένα δίκτυο το οποίο θα καλύπτει σημαντικό κομμάτι της πόλης.

Όμως στο κάδρο μπαίνουν και άλλες πόλεις όπως η Πάτρα, η Λάρισα και το Ηράκλειο που χρειάζονται δίκτυα Τραμ αντίστοιχα με άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις ιδίου μεγέθους.

Άρα ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι χρειαζόμαστε έργα σταθερής τροχιάς. Είναι μία ανάγκη για τη χώρα, όχι πολυτέλεια.

Μεγάλο πεδίο δράσης όμως δείχνουν να είναι και τα έργα ενέργειας. Η χώρα μας, πλούσια σε διαφορετικά κλιματικά δεδομένα, μπορεί άνετα να επενδύσει σε φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα. Μεγάλη ετήσια ηλιοφάνεια και πλούσιο ορεινό δυναμικό υπόσχονται σημαντικά αποτελέσματα, κυρίως από τον ιδιωτικό τομέα.

Άρα έχουμε και ένα δεύτερο τομέα που μπορούμε να ελπίζουμε. Οι κινήσεις όμως αυτές προϋποθέτουν και μεγάλα κεφάλαια. Για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε οραματικά για την χώρα έργα πρέπει να υπάρξει χρηματοδότηση.

Εδώ, εκτός από το ΕΣΠΑ δεν βλέπουμε προς το παρόν τουλάχιστον να υπάρχει κάτι άλλο στο οποίο να μπορούμε να βασίσουμε νέα μεγάλα έργα. Το Πακέτο Γιουνκέρ που στις χώρες της Δυτική Ευρώπης κάνει θραύση στη χώρα μας κινείται ασθενικά και στο χώρο των μεγάλων έργων το μοναδικό project που έχει προχωρήσει είναι η αναβάθμιση των 14 Περιφερειακών Αεροδρομίων. Από εκεί και έπειτα zero. Κανένα νέο μεγάλο έργο.

Που θα οδηγήσει αυτό; Άγνωστο είναι η απάντηση καθώς όσο η Ελληνική Οικονομία θα είναι σαν την κινούμενη άμμο και δεν θα πατάει σταθερά, δεν θα βλέπουμε κινήσεις τολμηρές, δηλαδή επενδύσεις μεγάλου βεληνεκούς. Αυτό όμως είναι το ζητούμενο και αυτό έχει διαγνωστεί ως γιατρειά για την άρρωστη οικονομία μας. Επενδύσεις. Αυτή τη μαγική λέξη θα πρέπει τελικά να την βάλουμε στο κέντρο των επιδιώξεων μας και όσο πιο κοντά πάμε τόσο καλύτερα για τη χώρα.

Χρονιά Πολλά, Καλές Γιορτές

27.12.2016
Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com
Ακολουθήστε τον Νίκο Καραγιάννη στο twitter

επιστροφή στην κορυφή

Αυτοκινητόδρομοι

Μέσα Σταθερής Τροχιάς

Μεταφορές

Αστική Ανάπτυξη

Ενέργεια

Άλλες Υποδομές